Benim ruhumu canlı tutan Tanrıyı;
En yüce şekilde yarattım ruhumda,
Benim evrenimde,
Yalan ve nefret yerine sevgi ve hüzün vardı.
Susmayan zihnimin içinde yalnızca sen vardın.
Seni sevince pazara çıktım sevinçten
Enginar aldım “süper enginarlar” diye bağıran adamdan
Oturup ağladım sonra, şaşırdın.
Bu “süper” oluşta canımı acıtan bir şeyler vardı.
Canımın acısıydın.
Ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım.
Sevişmiştik.
Evde binlerce tespih böceğinin ayak izleri
Sevişmiştik.
Biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü
boşaltmış gibi
Seni sevince kıpırdayan her şiiri
Kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum.
Sonra gittin.
Birlikte kışlıkları naftalinleyecektik.
Söz vermiştim unutmayacaktım gözlerini
Bir yeşil fanila gibi ipte, alıp ütüleyecektim.
Herkese iyi akşamlar demeyi öğretecektim gözlerine.
Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım
Sonra gittin.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dünyanın sesini duyuyorum, ahlaksız yaz akşamları
Kalbini çoğu kez paylaşanlar çok insanlar arasında
Nihayet, ben yaşamı
Belki yaşımı sorgularken, kötülüğün arkasında,
Seni bulduğum ve yaşama geciktiğim kadar yaşıyorum şimdi zamanı
Zamanın oluyor,
Zihnimi sulara kendimi sana bırakıyorum
Tut beni,
Ve dinle.
Her hâlükârda sana konuşuyorum.
Ben kendi zamanımdan değilim aslında.
-Letavitsa.
Bilgelik, geçmişte veya gelecekte değil, şimdi ve şimdide yaşamayı seçmektir.
“En büyük bilgelik, anın tadını hayatın en yüce amacı yapmaktır; çünkü tek gerçeklik budur, geri kalan her şey sadece düşünce oyunudur.”