Bazen sıkıntı yoklar bizi, bazen de mutluluk uğrar kapımıza. İkisi de misafirdir hanemize. Biri gelir biri gider. Hüznüde sevinci de görsek "Bu da geçer ya hu!" deyip hayat yoluna devam etmeli vesselam….
"Toplumsal düşünceleriniz, doymak bilmeyen arzularınız,aşırılıklarınız, öldüren sevinçleriniz, hepsi orada. Hatta biraz daha yaşamanızı sağlayan acılarınız da orada; çünkü kötülük belki de şiddetli bir mutluluk duygusundan baska bir
şey değildir. Hazzın kötülüğe dönüştüğü noktayı ya da kötülüğün hazdan başka bir şey olmadığını kim belirleyebilir?