"Bir gün bu kapıdan sen gireceksin
Biliyorum
Ergeç bu bekleyişin bir sonu gelecek
Yıllarca sonra
Öldüğüm gün bile gelsen
Bütün bu bekleyişlerimi ve öldüğümü unutup
Çocuklar gibi sevineceğim
Kalkıp sarılacağım ellerine
Uzun uzun ağlayacağım."
Belki ateş nöbetim yüzünden aklım gitmiştir ya da temiz havadan sarhoş olmuşumdur ama elini geri çektiği zaman parmaklarım sanki oracıkta, havada asılı kaldı, Ryker'ın geri dönmesini hasretle bekler gibi