E.
@Liddya
Erkeklerden nefret ettim çünkü benimle uzun süre kalıp beni bir baba gibi sevmediler. İçlerinde birer delik açıp onların baba kumaşına sahip olmadıklarını gösterebilirdim. Onların bana evlenme teklifi etmelerini sağladım ve sonra onlara şansları olmadığını gösterdim. Bir kadının ıstırap çektiği gibi ıstırap çekmedikleri için erkeklerden nefret ettim. Geberip gidebilir ya da İspanya'ya kaçabilirlerdi. Bir kadın doğum sancıları çekerken onlar eğlenip gülebilirdi. Kadın, ekmeğin üzerindeki tereyağını bile idareli kullanmaya çalışırken onlar gidip kumar ovnayabilirlerdi. Erkekler, edepsiz, aşağılık erkekler. Alabilecekleri her şeyi aldılar ve öfke nöbetleri geçirdiler ya da öldüler ya da Bayan Falanca'nın şehvetli dudaklı kocası gibi ispanya'ya kaçıp gittiler.
Felç hali peşimi bırakmıyor. Beynim durmuş gibi; yeniden ayağa kalkabilmem için önce yokluğun, sonsuz korkunun dibine vurmam gerekiyormuş gibi. En kötü huylarım korkum ve yıkıcı mantığım.
Kız çocuklarından biri öldüğü zaman babam her zamanki gibi yemeğini yer, anneme ayaklarını yıkatır, sonra yatmaya giderdi. Ölen çocuk erkekse babam annemi dövdükten sonra yemeğini yiyip gene yatağa yollanırdı Ne olursa olsun. babam asla yemek yemeden yatmazdı.
Puan vermedi·500 syf.·
2026 17. kitabı
Neden böyle korkunç derecede hüzünlü olmam gerek bilmiyorum ama içimde o acınası "beni kimse sevmiyor" hissi var.