Elif Tutar
@Lilirea
Elif Tutar
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
11/12 kitap - %92 tamamlandı
11 kitap okudu
12 kitap
2.375 sayfa
5 inceleme
1 alıntı
198 günde 1 kitap okumalı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Serinin ilk kitabını aşırı beğenmiştim ama ikinci kitabı çok daha yüzeysel hissettirdi. Sayfalarca sadece ahlar vahlar kahretsinler insanın içini bayıyor. 200 sayfalık bir kitap da olabilirmiş güzel kısımlarıyla diye düşündüm okurken sadece. Memed in ilk defa kendi benliğini sorgulaması ve abdi gitti hamza geldi hamza gitti veli geldi veli gitti ahmet gelecek döngüsünü fark edip artık savaşacak bir sebep bulamaması baş konu gibi hissettirdi. Yer yer cumhuriyetin vaatlerinin olmayışı, Mustafa Kemal paşaların havada uçuşu her yerde riyakarlık, güzel konular ama bunlar koskoca metnin içinde toplasanız 20 sayfa ancadır. Yaşar Kemal in üslubu beni burada çok sıktı. Serinin diğer kitaplarını belki çok daha sonra okurum. Söylemem gerek ki en çok bu kitapta Seyran’ı ve onun hikayesini beğendim sonra o da pek bir yere bağlanmadı. Sadece ahlar vahlar ah beyim oh ağam 400 sayfa bu geriye kalan 60 sayfada dediğim iyi kısımlardı. Yine sonu güzel bitti zaten bildiğimiz ve olması gerektiği şekilde. iyi okumalar.
Thomas Bernhard’ın Beton’u ve benzeri romanları, modern dünyanın entelektüel boşluğunu teşhir etmek isterken, bu boşluğu tekrar etmekten öteye geçmez. Yazamama, tıkanma ve anlamsızlık gibi temalar bir noktada derinlik üretmeyi bırakır; aynı öfke, aynı bilinç hâli ve aynı şikâyet dili kitaplar boyunca yeniden dolaşıma girer. Bu tekrar, radikal bir estetik tavır olmaktan çok, konusuzluğun konforuna yerleşmiş bir yazarlık pratiğine dönüşür. Modern dünyanın gerçekten boş olması, bu boşluğun defalarca estetize edilmesini haklı çıkarmaz; aksine, modern edebiyatın büyük bir kısmı bu anlamsızlığı aşmak yerine onu iyi yazılmış bir yakınmaya indirger. Bernhard’ın metinleri bu nedenle sarsıcı olmaktan çok, tahmin edilebilir ve yer yer bayağı bir döngü hissi bırakır. Yani kısaca yazar eleştirdiği tüm entelektüel tabiatın kendisine dönüşür. Ya bunu bilinçli yapar ya da bundan kaçamaz.
