Hayat bir mutluluk kaynağıdır; fakat ayaktakımının içtiği pınarlar zehirlenir. Ben bütün temizlere vefalıyım; fakat sırıtan ağızları ve pislerin kokusunu sevmem. Onlar gözlerini pınara diker ve iğrenç gülüşleri pınardan yansır. Yaş kalplerini, ateşe yaklaştırırlarsa alev sönükleşir. Ayaktakımının ateşe girdiği yerde bizzat ruh yanar, kavrulur.
Zehirlenmiş pınarlar, pis kokan ateş, kirlenmiş rüyalar ve ekmek içinde kurt gerekli midir?
"Kinim değil, tiksintim hayatımı kemiriyor. Ah, ayaktakımını zeki bulduğum zaman zekâdan da iğrendim."
Sayfa 92 - İskele Yayıncılık