Zeynep Elif Turan
@Linocav
Öğrenci
Üniversite
Bolu
Şanlıurfa, 21 Ekim
37 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Leon Davidoviç Bronşteyn Troçki (1879-1940) “Yaşlanmak, bir insanın başına gelebilecek en beklenmedik olaydır” demişti, duymuştuk da inanmamıştık.
Fakat sanatkârlar sanatkârı Hâlik’in işlerindeki hikmetine hangi fâni akıl erdirmiş? İnsan denilen muamma resmini çizerken kâinat ressamının neden bu kadar zıt boyalar kullandığını, hangi zekâ idrak etmiş?
Ama bir insan yaşadığı yılların sayısı ile ihtiyarlamış sayılmazdı ki. Daha çok ihtiyarladığını ve çağının artık geçmiş olduğunu ve kendisine ancak sonunu beklemekten başka bir şey kalmadığını anlayınca, artık ihtiyarlamış olunurdu...
Tamam ölenle ölünmüyor lakin yaşayanla da yaşanılmıyor. Ben hayattayım diye, evlatlarım bana eşlik etmiyor.
“Şimdi şu kütüğü devireceğim; daha önce kendini öldüren kızların yaptığı gibi,” diye düşünüyordu. “Sonra ipin ucunda sallanacağım urgan boynuma oturup morartacak, dilim dışarı çıkacak ve öleceğim. Anlattıklarına göre, insan bir dakikaya kalmaz ölürmüş. Peki iki dakika sonra nerede olurum?”
