Berkay Aksu
@Litvinov
" Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı hem aptallık, hem inanç devriydi hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı hem de umutsuzluk kışıydı, hem herşeyimiz vardı hem hiçbirşeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana, sözün kısası şimdikine öylesine yakın bir dönemdi ki, kimi yaygaracı otoriteler bu dönemin, iyi ya da kötü fark etmez, sadece "daha" sözcüğü kullanılarak diğerleriyle karşılaştırılabileceğini iddia ederdi"
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Kısacası, odada korkunç bir düzensizlik vardı. İlk bakışta ikisinin, erkeğin de, kadının da düzgün ama yoksulluğun küçülttüğü insanlar olduklarını hemen anlamıştım. Bu öyle bir yoksulluktur ki, onunla mücadeleye her kalkışıldığında sonunda düzensizlik üste çıkar, hatta insanlar artık onunla mücadelede kurtuluşu düzensizlikte bulur, bu düzensizlikten de her gün biraz daha artan acılı, intikam duygusu dolu bir haz duymaya başlarlar."
"Biliyor musun Andrey, hayatımda hiçbir zaman iç dünyam ne yıkıcı ne de yapıcı herhangi bir alevlenme ya da tutuşmayla dolup taştı. Hayatım, diğer insanlarınkinden farklı olarak, ağır ağır renklerle ve ışıkla dolan, sonra zaman ilerledikçe herşeyin alev alev yandığı, fokurdadığı, parlak öğlen güneşi altında kıpır kıpır kımıldadığı sıcak bir gün ortasına dönüşen, ardından giderek sakinleşen, solan ve nihayet yerini doğal bir biçimde yavaş yavaş akşamın alacakaranligina terkeden bir sabaha benzemedi... Hayır, benim hayatım sönüşle başladı. Çok garip, ama varlığımın bilincine vardığımın daha ilk dakikasında bir geleceğimin olmadığını, hayat ışığımın yavaş yavaş kararıp söneceğini hissettim. Hayat ışığım ilk kez bakanlıktaki kalemde evrak yazarken sönmeye başladı. Sonra kitaplarda, hayatta nasıl kullanacağımızı bilemediğim gerçekleri okuduğum zaman,arkadaşlarımla oturduğumuzda, dedikoduları,yorumları,ince laf sokusturmalari, art niyetli soğuk gevezelikleri,boş lakırdıları dinlerken sönüş devam etti. Karşılıklı sevgi ve sempatiye dayanmayan, amaçsız, sırf ilişkiyi sürdürmek için kurulan dostluklara şahit olurken hayat ışığım iyice karardı."
"Ayrıca Nataşa'nın belki babasından geçmiş, bütün iyi kalpli insanlara has bir özelliği vardı: Karşısındakini olduğundan iyi görür, daha ilk bakıştan büyük bir heyecanla meziyetlerini büyütürdü. Bu çeşit insanların hayal kırıklığına, hele sebebin kendileri olduğunu bilerek uğramaları pek acı olur. Ne diye kendilerine verebilecekten fazlasını umarlar sanki? Böyleleri, her an hayal kırıklığı tehlikesiyle karşılaşmaktansa, köşelerine çekilip dünyayla bağlantılarını kesmeli en iyisi"
Sayfa 148 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
