Bu yüzden günümüz Paris'inin genel bir ifadesi yoktur ve yüzyılların en güzelleri ortadan kaybolmuş örneklerinin bir araya gelmesinden ibarettir. Başkent sadece evlerle büyüyor, hem de ne evler! Paris bu hızla her elli yılda bir kendini yenileyecek. Böylece mimarisinin tarihsel anlamı sürekli olarak silinip gidecek. Giderek azalan anıtlar zamanla evlerin ortasında boğulacak, kaybolup gidecekmiş gibi görünüyorlar. Babalarımızın taştan bir Paris'i vardı, çocuklarımızın alçıdan bir Paris'i olacak.
Kitlelerin kanaatleri, körü körüne itaat, korkunç hoş görmezlik, dini duygulara bağlı şiddetli propaganda ihtiyacını taşır. Bu bakımdan denebilir ki onların bütün inançları bir dini şekle sahiptir. Onların alkışladıkları bir kahraman onlar için gerçekten bir ilah gibidir.
...O çok sevdiğimiz dişi cazibe denen şeyin aslında dişilikle alakası yoktu, aksine bu, bizi memnun etmek için için geliştirilmiş -çünkü bizi memnun etmelidirler ya-, erkekliğin bir yansımasından ibaretti...
.......Ve bir cevaba rastlıyoruz. Efendinin aptal olduğunu ya da hiç olmadığını fark ediyoruz, oysa bizler çok akıllıyız, hiçbir işe yaramasak da çok iyiyiz, fakat bir şekilde kendimizden kurtulmalıyız.
Söyle ki benim en büyük dileğim bu çeşit yanlışlıklar, sapıklıklar yapmasını öğrenmektir, gerçeği öylesine değiştirmek, düzeltmek ki, meydana gelen şey yalan ama kuru gerçekten daha gerçek bir yalan olsun.