karanlık bir tünelde yüzerken nefessiz kaldığın dönüşü olmayan bir nokta gelir. tek çaren, bilinmeyene doğru ileri yüzmek ve bir çıkış olması için dua etmektir."
"insan zihninin ilkel ego savunma mekanizması, beynin kaldıramayacağı kadar fazla stres üreten tüm gerçekleri reddeder. buna inkar denir."
hayatta ne kadar dürüst olursan ol insanların ancak kendi gerçekliklerine en yakın olan şeyleri görebildiğini nora artık anlamıştı. thoreau'nun dediği gibi: "neye baktığın değil ne gördüğün önemlidir."
Ben sadece fazlasıyla ciddiye almıştım, küçükken babamın bana birini üzdüğümde söylediği o sözü. "Kendini karşındakinin yerine koy. " ve ilk başlarda bunu o kadar çok yapmıştım ki, bir gün dönüş yolunu yani kendimi bulamadım.