Kırmızı bir mumdun Şamdanına yakışan
Hayata benzeyen Bir yanın vardı
Zümrüt kakmalı hançerimi elimden alan.
Sanırım karanlık bir kömürlükte
Güneşli bir sabahtın. İçime dokunan
Bir halin vardı Ölüme benzeyen
Gözlerimin buğusuna yazamadığın
adın vardı. Rutubet kokusuna sıkışan.
Bir gün beni bir sıkıntı bombası olarak patlatacaklar
Korkarım bir şarapnel parçası olarak beni
Saplandğım bu etten hiç çıkarmayacaklar
Banliyö trenlerine binip küfre varıyorum
Söz sanatlarım sökülmüş sarkıyor eteğimin ucundan
Eğreti eğretiliyorum bu yüzden biraz.
Eciş-bücüş bir adam dikiş seti, satıyor, alıyorum
Sen yanımda olmadığından
teyelliyorum ruhumu hicranıma.