Mustafa
@MS06
70 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Bizler öğrenciyken bilgiyi temsil eden öğretmeni can kulağıyla dinlemek zorundaydık çünkü anlatılacak bilgiye başka türlü erişme şansımız yoktu. Günün öğrencileri ise en hızlı şekilde ve farklı kanallarla bilgiye ulaşabiliyorken haydi sınıfta durun, susun, beni dinleyin size bilgi vereceğim demenin hiçbir anlamı kalmıyor. Yine geçmişte sokaklarda saatlerce oyun oynayan bizler için sınıfta 40 dakika beklemek hiç sorun değilken, evden dışarı çıkmadığı için hareket edemeyen günümüz öğrencilerinin, sınıfta 40 dakika oturmalarını beklemek ve oturmadıklarında da onları suçlamak ne derece mantıklı?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
8/10
Beğendi
·3 günde okudu
·2021 42. kitabı
Evet, gönül evinde yığınlarca "ben”i, yığınlarca "put"u, "sevgi"si ve ilahı olanın dinle irtibatı, "oyalanmak"tan öteye geçmez aslında..
Öyleleri “Allah” dese de, dünyayı kastedip O'nunla dünyayı istediği için, Allah'tan bir iz bulamazsınız kişiliğinin labirentlerinde...
Ah!
İnsanoğlunun Âdem'den bugüne, bugünden mahşere kadarki ibret dolu serencamıdır bu.
Mahşer!
Kiminin korkusu, kiminin umudu...
Çocukların bile ansızın saçlarının ağardığı, insanların bir nefeste tam bir ışık yılı ihtiyarladığı yer!
Düşünen var mı?
Umursayan?
Ya inanan??!
Kendi mahşerini kendi içinde kurabilen insanlar ne de güzeldirler...
Çünkü âşinalık ancak gönül işidir. Gönüller bir olmadıkça, bedenlerin yakınlığı veya uzaklığı âşinalık getirmez...
Nice yakın bedenler, birbirlerine ne kadar uzak ve yabancı olduklarını sık sık fark ederler...
Ve zerrece akıl edecek olsalar bundan ürkerler... Çoğumuzun hayatı ya bu ürküntüyle, ya da var olduğunu bildiği halde hep onu ertelemeye çalışıp oyalanmakla geçer.
Kimi malla, kimi zevkle, kimi dünyayla, kimi ilimle, kimi dinle oyalanır durur aslında.