birmünzevi
@M_goktas
3 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Arka arkaya bir yığın seviyorumu dizdiğim için yine bana darılma, dervişin fikri neyse zikri de odur.
Ben dervişim sen benim fikrimsin, ben kitabım sen benim yazımsın, ben orkestrayım sen benim sesimsin, ben şimşeğim sen benim ışığımsın, ben insanım sen benim ihtiraslarım, sevinçlerim, ümitlerim, kederlerim, işim, alnımın teri, ellerimin kudreti ve yüreğimin sevdasısın.
Bak yine bir yığın seni ve beni arka arkaya tesbih taneleri gibi dizdim, bana darılma. Aklımda ne varsa parmaklarım onu yazıyor. Aklımda sen varsın, kabahat benim mi, parmaklarımın mı?
Seni, tabiatı sevdiğim gibi de seviyorum. Tabiatın her mevsimi nasıl güzelse, sen de öyle güzelsin ve güzel kalacaksın.
Sonra içime ve hatta dışıma kapandım. Küsmek gibi bir şey. Bir çeşit gölge fesleğeni. Bir çeşit olmayan hayat. Zaten hiçbir şeyi kararında bırakamamak ve ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim. Epeyce göçebe yaşadım, sadece iki valizim oldu. Bir yığın insan tanıdım. Ama hep yalnızdım.
"Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu, anlamazlardı."
"Umutlarının öyle fazla coşmasına izin vermezsen, hayal kırıklığına uğramazsın."
