Yücel Ünal
@Magnanimous
Hayat insanın cesaretine orantılı olarak küçülür veya büyür.
Tanrının Hizmetkârı
Üsküdar
Taksim, 21 Temmuz 1989
69 kütüphaneci puanı
676 okur puanıŞubat 2021 tarihinde katıldı
VİCDANA SAPLANAN BALTA!!!Edebiyat
Emine İnen Estağfurullah kankacım senin incemelerini çok seviyorum bı seninkileri okurum başka okumuyorum 😂
Çok iyi yaptın kankam yazmakla analizlerin çok güzel sevdim ✨
Evet kısa zamanda oturup konuşalım 📚
“Bir insanı öldürmek mi daha ağırdır, yoksa o cinayetle her gün yeniden yaşamak mı?”
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım. Bugün sizlere ikinci kez okuduğum, ikinci kez olmasına rağmen heyecandan ve zevkten eriyerek okuduğum, aradan 150 yıl geçmesine rağmen hâlâ popülerliğini koruyan ve dünya klasiği denince akla ilk gelen eserlerden biri olan 
Suç ve Ceza ‘dan bahsedeceğim. Uzun bir inceleme olacak, baştan söyleyeyim :))
İncelemeye başlamadan önce birkaç şeye değinmek istiyorum.
İlk olarak, incelemede spoiler olacak. Fakat bunun okuma kalitenizi etkileyeceğini düşünmüyorum. Çünkü bu kitabın konusunu az çok genel kültürü olan hemen herkes biliyordur. Ayrıca bu başyapıtta mühim olan şey olay örgüsü değil. Kitabın “spoiler” diyebileceğimiz vurucu kısmı ilk 70 sayfada yaşanıyor; kalan yüzlerce sayfa ise vicdanın, psikolojinin ve insan ruhunun derinliklerine iniyor. Buradan bile mevzunun olay değil, insan olduğunu anlayabiliyoruz. O yüzden naçizane tavsiyem spoilera takılmadan incelemeyi okumanız olacaktır.
İkinci olarak belirtmek isterim ki bu kitabı hakkıyla değerlendirebilmek için tarihi, dini, felsefi, psikolojik ve sosyolojik pek çok konuya hâkim olmak gerekiyor. Ben bunların hepsine yeterince hâkim olduğumu düşünmüyorum. Bu yüzden bir edebiyatsever olarak kendimce değerlendireceğim. Atladığım, yanlış yorumladığım noktalar olabilir. Bu açıklamayı da kitaba duyduğum büyük saygıdan dolayı yapıyorum.
Şimdi incelemeye geçelim…
Her şeyden önce kitabı değerli kılan en büyük unsur, bana göre bu kadar gerçekçi yazılmış olması. Raskolnikov’un duyguları, histerileri, ikircikli zihni, tutarsızlıkları, karamsarlığı, vicdanı… Her şey o kadar sahici ki daha ilk sayfalarda diyorsunuz ki bunları yaşamayan biri böyle yazamaz.
Gerçekten de öyle. Çünkü 
Fyodor Dostoyevski ’nin hayatına
Suç ve Ceza ‘dan bahsedeceğim. Uzun bir inceleme olacak, baştan söyleyeyim :))
İncelemeye başlamadan önce birkaç şeye değinmek istiyorum.
İlk olarak, incelemede spoiler olacak. Fakat bunun okuma kalitenizi etkileyeceğini düşünmüyorum. Çünkü bu kitabın konusunu az çok genel kültürü olan hemen herkes biliyordur. Ayrıca bu başyapıtta mühim olan şey olay örgüsü değil. Kitabın “spoiler” diyebileceğimiz vurucu kısmı ilk 70 sayfada yaşanıyor; kalan yüzlerce sayfa ise vicdanın, psikolojinin ve insan ruhunun derinliklerine iniyor. Buradan bile mevzunun olay değil, insan olduğunu anlayabiliyoruz. O yüzden naçizane tavsiyem spoilera takılmadan incelemeyi okumanız olacaktır.
İkinci olarak belirtmek isterim ki bu kitabı hakkıyla değerlendirebilmek için tarihi, dini, felsefi, psikolojik ve sosyolojik pek çok konuya hâkim olmak gerekiyor. Ben bunların hepsine yeterince hâkim olduğumu düşünmüyorum. Bu yüzden bir edebiyatsever olarak kendimce değerlendireceğim. Atladığım, yanlış yorumladığım noktalar olabilir. Bu açıklamayı da kitaba duyduğum büyük saygıdan dolayı yapıyorum.
Şimdi incelemeye geçelim…
Her şeyden önce kitabı değerli kılan en büyük unsur, bana göre bu kadar gerçekçi yazılmış olması. Raskolnikov’un duyguları, histerileri, ikircikli zihni, tutarsızlıkları, karamsarlığı, vicdanı… Her şey o kadar sahici ki daha ilk sayfalarda diyorsunuz ki bunları yaşamayan biri böyle yazamaz.
Gerçekten de öyle. Çünkü Fyodor Dostoyevski ’nin hayatınaYücel Ünal isimli okura yanıt verildi
Yücel Ünal
Emine İnen Estağfurullah kankacım senin incemelerini çok seviyorum bı seninkileri okurum başka okumuyorum 😂
Çok iyi yaptın kankam yazmakla analizlerin çok güzel sevdim ✨
Evet kısa zamanda oturup konuşalım 📚
VİCDANA SAPLANAN BALTA!!!Edebiyat
“Bir insanı öldürmek mi daha ağırdır, yoksa o cinayetle her gün yeniden yaşamak mı?”
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım. Bugün sizlere ikinci kez okuduğum, ikinci kez olmasına rağmen heyecandan ve zevkten eriyerek okuduğum, aradan 150 yıl geçmesine rağmen hâlâ popülerliğini koruyan ve dünya klasiği denince akla ilk gelen eserlerden biri olan Suç ve Ceza ‘dan bahsedeceğim. Uzun bir inceleme olacak, baştan söyleyeyim :))
İncelemeye başlamadan önce birkaç şeye değinmek istiyorum.
İlk olarak, incelemede spoiler olacak. Fakat bunun okuma kalitenizi etkileyeceğini düşünmüyorum. Çünkü bu kitabın konusunu az çok genel kültürü olan hemen herkes biliyordur. Ayrıca bu başyapıtta mühim olan şey olay örgüsü değil. Kitabın “spoiler” diyebileceğimiz vurucu kısmı ilk 70 sayfada yaşanıyor; kalan yüzlerce sayfa ise vicdanın, psikolojinin ve insan ruhunun derinliklerine iniyor. Buradan bile mevzunun olay değil, insan olduğunu anlayabiliyoruz. O yüzden naçizane tavsiyem spoilera takılmadan incelemeyi okumanız olacaktır.
İkinci olarak belirtmek isterim ki bu kitabı hakkıyla değerlendirebilmek için tarihi, dini, felsefi, psikolojik ve sosyolojik pek çok konuya hâkim olmak gerekiyor. Ben bunların hepsine yeterince hâkim olduğumu düşünmüyorum. Bu yüzden bir edebiyatsever olarak kendimce değerlendireceğim. Atladığım, yanlış yorumladığım noktalar olabilir. Bu açıklamayı da kitaba duyduğum büyük saygıdan dolayı yapıyorum.
Şimdi incelemeye geçelim…
Her şeyden önce kitabı değerli kılan en büyük unsur, bana göre bu kadar gerçekçi yazılmış olması. Raskolnikov’un duyguları, histerileri, ikircikli zihni, tutarsızlıkları, karamsarlığı, vicdanı… Her şey o kadar sahici ki daha ilk sayfalarda diyorsunuz ki bunları yaşamayan biri böyle yazamaz.
Gerçekten de öyle. Çünkü Fyodor Dostoyevski ’nin hayatına
Suç ve Ceza ‘dan bahsedeceğim. Uzun bir inceleme olacak, baştan söyleyeyim :))
İncelemeye başlamadan önce birkaç şeye değinmek istiyorum.
İlk olarak, incelemede spoiler olacak. Fakat bunun okuma kalitenizi etkileyeceğini düşünmüyorum. Çünkü bu kitabın konusunu az çok genel kültürü olan hemen herkes biliyordur. Ayrıca bu başyapıtta mühim olan şey olay örgüsü değil. Kitabın “spoiler” diyebileceğimiz vurucu kısmı ilk 70 sayfada yaşanıyor; kalan yüzlerce sayfa ise vicdanın, psikolojinin ve insan ruhunun derinliklerine iniyor. Buradan bile mevzunun olay değil, insan olduğunu anlayabiliyoruz. O yüzden naçizane tavsiyem spoilera takılmadan incelemeyi okumanız olacaktır.
İkinci olarak belirtmek isterim ki bu kitabı hakkıyla değerlendirebilmek için tarihi, dini, felsefi, psikolojik ve sosyolojik pek çok konuya hâkim olmak gerekiyor. Ben bunların hepsine yeterince hâkim olduğumu düşünmüyorum. Bu yüzden bir edebiyatsever olarak kendimce değerlendireceğim. Atladığım, yanlış yorumladığım noktalar olabilir. Bu açıklamayı da kitaba duyduğum büyük saygıdan dolayı yapıyorum.
Şimdi incelemeye geçelim…
Her şeyden önce kitabı değerli kılan en büyük unsur, bana göre bu kadar gerçekçi yazılmış olması. Raskolnikov’un duyguları, histerileri, ikircikli zihni, tutarsızlıkları, karamsarlığı, vicdanı… Her şey o kadar sahici ki daha ilk sayfalarda diyorsunuz ki bunları yaşamayan biri böyle yazamaz.
Gerçekten de öyle. Çünkü Fyodor Dostoyevski ’nin hayatınaYücel Ünal
Böyle bir esere inceleme yazmak yürek ister ama tabii benim kankamda öyle bir yürek var.Raskolnikovu cezalandiran şey hem işlediği suç ama daha çok vicdani, insan olması onunda bir yüreği var çünkü
Eline zihnine sağlık kankacım uzun demisşin ben dün gece bir nefeste okudum incelemeni çok güzeldi.
PR MI, HOLLYWOOD ETKİSİ Mİ, KALİTE Mİ?Edebiyat
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım.
Son dönemlerde vizyona giren filmiyle birlikte popüler olan 
Hamnet kitabını inceleyeceğim. Hazırsanız başlayalım!
Normalde filmi olan kitapları önce okur sonra filmini izlerim. Fakat bu kitapta şartlar gereği önce filmi izledim. Malum, film çok fazla övüldü ve reklamı yapıldı; bu yüzden beklentim de oldukça yüksekti. Filmi beğenmekle beraber beklentimi tam karşılayamadığını söylemeliyim. Övüldüğü kadar muhteşem değildi bence. Sonrasında birçok arkadaşım kitabın çok daha iyi olduğunu söyleyince esere yine büyük beklentilerle başladım… Şu beklentimi yükseltmemeyi hâlâ öğrenemedim gitti :)) Peki kitap beklentimi karşıladı mı? Haydi hep beraber görelim…
Öncelikle bir eleştiriyle başlamak istiyorum:
Kitap (ve film) bize 
William Shakespeare ’in oğlu Hamnet’in ölümü ve bu trajedinin 
Hamlet eserine nasıl zemin hazırladığı üzerinden tanıtıldı. En azından yapılan PR çalışmalarından benim anladığım buydu. Hâl böyle olunca da çok heyecanlanmıştım. Fakat sonradan gördüm ki kitapta Shakespeare’in ismi bile geçmiyor. Agnes’in kocası, Hamnet’in babası, Latince öğretmeni gibi sıfatlarla ikinci plana atılmış. Bu durum beni rahatsız etti açıkçası…
Tabii ki her annenin evlat acısı kıymetlidir fakat kitap herhangi bir kadının acısını konu alsa bu kadar okunur, filmi çekilir ve bu kadar ses getirir miydi emin değilim. Bunun bilinçli bir tercih olduğunu anlıyorum aslında; dünyanın tanıdığı bir figürü sadece bir baba ve eş olarak göstermek istemiş olabilir yazar. Ama o zaman da PR çalışmalarında neden bu kadar Shakespeare vurgusu yapıldı diye düşünmeden edemedim. Sonuçta yazar, Shakespeare’in hayatından yola çıkıp bu hikâyeyi kurgulamış ve bu ünlü ismin de etkisiyle geniş kitlelere ulaşmışsa bunun hakkını biraz daha vermeliydi bana göre.
Gelelim
Hamnet kitabını inceleyeceğim. Hazırsanız başlayalım!
Normalde filmi olan kitapları önce okur sonra filmini izlerim. Fakat bu kitapta şartlar gereği önce filmi izledim. Malum, film çok fazla övüldü ve reklamı yapıldı; bu yüzden beklentim de oldukça yüksekti. Filmi beğenmekle beraber beklentimi tam karşılayamadığını söylemeliyim. Övüldüğü kadar muhteşem değildi bence. Sonrasında birçok arkadaşım kitabın çok daha iyi olduğunu söyleyince esere yine büyük beklentilerle başladım… Şu beklentimi yükseltmemeyi hâlâ öğrenemedim gitti :)) Peki kitap beklentimi karşıladı mı? Haydi hep beraber görelim…
Öncelikle bir eleştiriyle başlamak istiyorum:
Kitap (ve film) bize William Shakespeare ’in oğlu Hamnet’in ölümü ve bu trajedinin Hamlet eserine nasıl zemin hazırladığı üzerinden tanıtıldı. En azından yapılan PR çalışmalarından benim anladığım buydu. Hâl böyle olunca da çok heyecanlanmıştım. Fakat sonradan gördüm ki kitapta Shakespeare’in ismi bile geçmiyor. Agnes’in kocası, Hamnet’in babası, Latince öğretmeni gibi sıfatlarla ikinci plana atılmış. Bu durum beni rahatsız etti açıkçası…
Tabii ki her annenin evlat acısı kıymetlidir fakat kitap herhangi bir kadının acısını konu alsa bu kadar okunur, filmi çekilir ve bu kadar ses getirir miydi emin değilim. Bunun bilinçli bir tercih olduğunu anlıyorum aslında; dünyanın tanıdığı bir figürü sadece bir baba ve eş olarak göstermek istemiş olabilir yazar. Ama o zaman da PR çalışmalarında neden bu kadar Shakespeare vurgusu yapıldı diye düşünmeden edemedim. Sonuçta yazar, Shakespeare’in hayatından yola çıkıp bu hikâyeyi kurgulamış ve bu ünlü ismin de etkisiyle geniş kitlelere ulaşmışsa bunun hakkını biraz daha vermeliydi bana göre.
GelelimYücel Ünal
Kanka ben hiç kitaba giremedim karakterler çok kopuktu bende başka yorumları okudum anneyi çok seçmişler ama benlik bir kitap değil onu anladım sonları hariç bir heyecan yoktu bence , ama senin incelemen yine döktürüyor tabii ben spoiler olur diye okumadım ama spoiler olcak birşey de yok yine çok güzel yazmişsin edebiyatı güçlü demiş bazı insanlar bana zayıf geldi olay geçişleri beklentimin çok alinta kaldı olay örgüsü içinde benzetmeleri de hiç hoşuma gitmedi.Eline emeğine sağlık kankacım.
Belki suç ve ceza okurken okudum ne okusam düşük kalacaktı zaten 😂
