Hasan Tahsin, birkaç saniye ayakta kalabildi.Dudaklarında bir tebessüm, yüzünde bir rahatlık vardı. Sonra, dizlerinin üzerine düştü.Daha sonra ellerini avuçlarını açarak kaldırım taşlarını tuttu.Yavaş yavaş yere kapandı. Sanki İzmir'i sımsıkı kollarının arasına almış, yurdumuzun topraklarına sarılmıştı.