Tuğba

... ardından yeniden elini tuttum ve hem kahverengi hrm de gri tonların hakim olduğu bu odayı, yıpranmış perdeleriyle bu sade yatağı, eski moda bir tuvalet takımının bulunduğu o masayı, şiltesi lekelenmiş o sıradan kanepeyi uzun uzun izledim. Bu mekanda ne müthiş bir şiirselliğin, kendisi adına lükse aldırmazlığın ne derin izleri vardı!
Sayfa 121·Kitabı okudu
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Güvercin oluyorum bir gece vakti.. Kanatları altında canı pahasına yaşamları koruduğu.. Titriyor, korkuyorum.. Az sonra çaresiz yürüyen bir adam oluyorum.. Tüm kaldırım taşlarını ezbere bilen, Yine de bir yol arayan.. İlerliyorum.. Işığı yanan bir eve giriyorum. Kör saatlerdi hani diyorum? Ağrılar içinde kıvranıyorum. Yatağında hıçkırıklara boğulan bir çocuk oluyorum. Patlayacak sanıyorum ciğerlerim .. Koşuyorum bu sefer.. Siren seslerini takip ediyorum. Alev alev yanıyor içim.. Kaçamıyorum. Telaşlı adımların yürek ağrısı oluyorum.. Yavrusu can çekişen bir anne oluyorum.. Bir müddet daha dayanıyor kalbim Beyaz bir önlük giyiyorum Uzun beyaz koridorda acı haberi vermek için bekliyorum. Tüm rüzgarlara dayanmaya çalışan İnce ince tutunan bir çiçek oluyorum. Çiçek.. Sardunya, menekşe.. Hangisi olsam daha güçlü olurdum? Uyusaydım. Bir gece vakti uykuya dalsaydım.. Güçlüydüm, insandım. Yangınlardan uzaktım.. Her yanım yanıyor işte bu saatlerde. Sonra köz oluyorum..
Bir akşam vakti yürürken dikkatimi çekmişti Pembenin en bebek tonuyla gülümsüyor Diken diken meydan okuyordu Buna bir titrek kalp ne kadar dayanırsa o kadar dayandım Telaşlı adımların kurbanı olan çocuksu bir hüzünle yıkandım baştan ayağa Üşüyen dallarına asmak istedim kendimi Öyle çaresizdim bir akşam vakti
Bazı saatlerin atan bir kalbi vardı Üşüyen yanları, Titreyen anıları Bazı vakitlerin Kanayan yaraları olmalı..
.. :Bu yaralar ya kişilik yapılarının sonsuz kıldığı ve ölüme mor bereleri silinmeyen bir karşı darbe indiren, gerçek, hüzün verici tutkular ya da sonsuz vedalaşmalar gününde yüreği yavaşça donduran ve gözyaşlarını kurutan gizli kinlerdir.
Sayfa 91·Kitabı okudu