Diğer ülkelerin halkları da kendi ülkeleri için aynı şeyi hissederler. İkisi bir araya geldiğinde de büyük bir nefret bulunur çünkü her biri, kendi büyüklüğüne dair bu harika duyguyu, ülkesindeki diğer insanlarla paylaştığı kolektif narsisizmini korumak zorundadır. Kolektif narsisizm, yoksul insanın narsisizmidir.!.
"Ömrünün başlangıcıyla sonu arasında anlaşma olan kişi mutludur. " demişti Goethe. "Başlangıç", anneyle mutlu ilişkidir bence; bütün yaşam boyunca nefret ve kaygıyı bu ilişki hafifletir ve insana yaşlılığında bile destek ve tatmin duygusu verir.