POLİNA
@Margaritka
Peki hayatı önemsemeyeceksek,neyi önemseyeceğiz? Hayat yüce Tanrı’nın asla iki kere bağışlamadığı tek nimettir.
ANT
Ve ulusumuzdan, sezgilerle bezeli Türklükten uzaklaştıkça, daha kokuşmuş derinliklerine yuvarlandığımız karanlık uçurumun, bu ahlak ve bozuculuk, vefasızlık ve bencillik, bayağılık ve miskinlik cehenneminin dibinde, üzgün ve şartlanmış kıvranırken, saf ve nurdan, geçmiş, kaybolmuş bir cennetin gerçekten uzak bir serabı halinde karşımda açılır... Beni mutlu eder.
İnsanın en büyük saadeti, vazifesinin ihmalsiz icrasıdır!
Sessizliğe nasıl bir özlem duyduğumu bilsen, kusursuz, içine hiçbir şeyin sığmadığı bir sessizliğe. Duymak için kulaklara ve hayatın vazgeçilemez gürültüsünü ziyadesiyle bizzat ifa eden bir başa sahip olduğum sürece bu sessizliğe kavuşabilecek miyim dersin?
