İrem Gül Bektaş
@Mariaaaaaaaaaaa
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Giresun Üniversitesi / Türk Dili Ve Edebiyatı mezUNI
İstanbul
12 Haziran
258 okur puanıMart 2020 tarihinde katıldı
Daha önce iki kez yarısında bıraktığım kitaba üçüncü kez döndüm. İçimdeki duygusal boşlukla bu kitapla bütünleştim. Daha önce belki bu aşk bitmesin istemiştim. Belki bende sürüp gitsin. Ama şimdi biliyorum; Nuran mücadele etmeyen bir kadın Mümtaz ise mücadelesini içinde yaşayan bir adam.. kim kitaptan neyi almak isterse onu alır. Kimisi ülke sorunlarına, bireysel sıkıntılara eğilmiştir fakat benim gönlüm bu aşka yoğunlaştı.
Okudukça içim Mümtaz ile beraber yandı açıkçası. Fakat Nuran alelade bir kadın bunun farkındaydım. Onu Mümtaz’ın gözünde büyüten Mahur Beste idi. Hayatta da bazı insanlara sırf bir cümle bir hareket için tutunmaz mıyız zaten... aslında aleledir aslında öylesinedir ama kalbinde büyütürsün onu. Mümtaz da bu hataya düştü. Vazgeçmek istemeyeni vazgeçiremezsin. Sevgi gerçekse bırakılmaz.
“Eninde sonunda bizi harap edecekler.”
“Sen benden vazgeçmezsen her şeyin çaresi bulunur.”
“Muharebe olursa bu hamal askere gidecek! Ben de gideceğim! Fakat arada bir fark var. Ben Hitler’i ve fikirlerini tanıyor ve ona kızıyorum. Onunla sevine sevine dövüşürüm. Fakat bu biçare ne Almanya’nın ne de bu fikirlerin farkında. Bilmediği, tanımadığı bir dâvaya karşı harp edecek belki de ölecek!”
Cem galip gelse, yahut Fatih yirmi sene yaşasa nolurdu acaba? En büyük felâket onun erken ölmesi. Tarihte uzun süren saltanat devirleri daima faydalıdır. Meselâ Elizabet devri, Viktorya devri gibi. Tabiî, şartlar müsait olursa! Fatih yirmi sene yaşasaydı biz şimdi belki de rönesansı vaktinde idrak etmiş bir millet olurduk. Garip temenni değil mi? Zaman geriye dönmez. Fakat insan yine bilinen şeyden istenen şeye doğru hayal kuruyor.