Mert Mars Oğur
@Marsogur
Öğrenci
A.Y.B.Ü Tıp Fakültesi
Ankara
Hatay
28 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Içimizdeki şeytan hakkında
Sabahattin Ali…
Hayatı,kitapları,kişiliği hakkında söyleyecek konuşacak çok şey var ileride bir yazımı Sabahattin Ali hakkında yazmayı düşünüyorum ama şu an romanlarını değerlendirerek başlamak istiyorum. Içimizdeki şeytan çok önemli bir şeye parmak basıyor. Insanın zayıf yönleri, iradesizliği ve bunların sonunda belki de ömür boyu pişman olacağı şeyler yapması.. Muhtemelen hepimiz bu tür olayları duymuş, görmüş veya yaşamışızdır. Peki bunun sebeplerini, o an içsel denetleyicilerimizi neden kullanamadığımızı belki de en sevdiğimiz insana ihanet boyutuna varan bu gibi olaylarda iki taraflı düşünmeyi Sabahattin Ali gibi bir yazardan dinlemek nasıl olur? Ben söyleyeyim son derece keyifsiz oluyor. Çünkü bu gibi olaylar çok acıdır ve insan kendine yani kendi ırkına bu zayıflıktan dolayı kızmadan edemiyor. Ve yazar bunu o kadar temiz ve açık bir
şekilde önümüze koyuyor ki canımızın sıkılmaması elde değil.
Kitap çok abartı ve gerçek dışı bulduğum bir ''ilk görüşte aşk'' hem de çok derin yoğun bir aşkla başlıyor. Daha sonra iletişim konusunda eksiklikleri olan ana karakterimizin aşkıyla ve hayatıyla hesaplaşma serüvenini okuyoruz. Maddi açıdan da sosyal açıdan zorluklar yaşayan ana karakterimiz Ömer kendisini bu zorluklardan kurtaracak veya en azından bu zorluklar içinde tutunabileceği bir mutluluğa yani aşka yelken açıyor. Bu sürelerde çevresine ve kendi hayatına çok eleştirel yaklaşıyor ve çok haklı bulduğum bazı sert eleştirilerini kısaca anlatmak istiyorum burda.
İstanbul'un sözümona entellektüel çevrelerinin içinde bulunduğu yapaylığı, iki yüzlülüğü ve aslında pek övünülecek şeyi olmayan bu insanların kibrini sert bir dille eleştiriyor yazarımız. (Bu eleştirileri okurken ben kendimi de sorgulayıp bu eleştirileriden almam gerekeni almaya
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sosyal Çürümeİlişkiler
Günlük yaşantı içerisinde yapılan çoğu hareket insanlar üzerinde sanıldığından çok daha fazla etki yaratır. Ve bu mağduriyeti yaşayan insanların buluştuğu ortak bir payda varsa bu bir sınıfsal ahlaki çöküntüye daha sonra yavaş işleyişli bir toplumsal ahlaki çöküntüye yol açabilir. Yavaş işleyişli çöküntülerin hızlı işleyişli olanlardan farkı; hızlı işleyen durumlar savaş, ekonomik kriz, göç gibi olağanüstü koşullar altında gerçekleşir. Fakat bunlar o topluma yerleşmeden bunun önüne geçilebilir kısa sürede etkisi hafifletilip doğru hamlelerle çözüme kavuşturulabilir. Yavaş işleyişli durumlarda çok küçük görünen,üzerinde çok düşünmediğimiz, kanıksamaya başladığımız bazı olaylar geri dönüşü çok güç olan çöküntülere sebep oluyorlar. Peki bunlar nedir? Nasıl bu etki ortaya çıkar bu kadar büyür? Özellikle sosyokültürel seviyesi düşük insanlar bazı kabalıkları,saygısızlıkları sebebini sonucunu düşünmeden yapabilirler. Sonrasında bunun doğruluğuna dair çeşitli laf oyunlarıyla ikna çabasına girerler. Ve eğer bunu meşrulaştırmayı başarırlarsa yaygınlaştırmayı da başarabilirler. Örneğin bir insanın mahremine girmek, kişisel alanında rahatsız etmek yanlıştır. Bu insana olduğu yerde güvensizlik, rahat olmama hissi yaratır ve bu his kişisel gelişim açısından bireysel yönde elde edinilmesi gereken olgunlaşmaya ve bireyin sahip olması gereken bazı özelliklere yıkıcı etki yaratır. Fakat bunu bir sorun olarak görmeyen ve zaten kendi gelişimlerini dahi önemsemeyen bir grubun bu mahremiyeti bozarak bunu meşrulaştırması buna samimiyet, kişilik özellikleri gibi kılıflar uydurması hatta daha da ileriye giderek bundan duyulan rahatsızlığın sosyal yönden eksik olmayla ilişkisi olduğunu kendi akıllarınca düşünerek, rahatsız olmayı suç olarak dahi gösterebilirler. Eğer bu durumu böyle
Dava hakkında
Bir sistemin insan hayatını nasıl mahvedebildiği ve böylesine büyük çarkların içinde insanın çaresizce ezilişini anlatan karamsarlıkla dolu bir kitap. Her zaman içimde büyük bir korkudur sistem tarafından sindirilmek ve bu korkunun en güzel anlatımı da kafkanın elinden çıkması beni pek şaşırtmadı.
Şeffaflığı hiç olmayan bir hukuk sisteminde suçunu dahi öğrenemeyen bir adamın hayatının en güzel yıllarını nasıl zehrettiği ve sevdiği hayatından nasıl yavaş yavaş koptuğunu okudukça öfke duydum. Öfkemin sebebi kafkanın hayali hukuk sistemine değildi. Günümüzde hayatlarımıza direkt etki eden ve dilediğimiz,özgürce yönlendirmeye çalıştığımız yaşantımıza adeta darbe vuran birçok aksak sistem. Bürokrasisi yavaş işleyen ve adaletine güven duyulmayan bir ülkede bu korkum bence anlaşılır bir korku.
Ana karakterimiz sosyokültürel seviyesi gayet yüksek başarılı bir yönetici. Hakkında açılan bir dava olduğunu öğrendiğinde durumu pek de önemsemiyor ve kitabın başlarında sisteme alaycı yaklaşımı çok hoşuma gidiyordu. Rüşvetçi, alaycı ve düşük seviyeli insanların kendisine dava hakkında bilgi vermesi belki de buna sebep olmuştur. Daha sonraları kendini sistemden daha üst gören ve sistemdeki absürtlükleri rahatça kavrayabilen joseph(ana karakter) bunları ulaşabildiği insanların açıkça yüzüne vuruyordu. Kendine olan o güveni gerçekten görülmeye değer. Ama şöyle bir hataya kaplıyor ki kendisini çok farklı görüyor ve bu sistemdeki yanlışlıkları fark ettiği ve yüzlerine vurduğu için kahramanlık yanılgısına kaplıyor.
Bu yanılgı hakkında uzun uzun düşünmüştüm kitabı okurken. Aslında bizler de hayatlarımızda bu yanılgıya epeyce düşüyoruz. Siyasetten ekonomiye sosyal yaşamdan ikili diyaloglara kadar birçok konu hakkında bize yanlış gelen şeyleri mutlak yanlışlar olarak ele
