Uğur
@Martin1910
büyük çöküntü ve melankoli anları dışında neşeli
Şu anda okuduğu kitap
Bu devir,’ diye başladı, "sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir. Kimse bir şeyin üzerinde durup düşünmüyor. Kendisine bir ülkü edinen çok az. Rusya’nın ormanları tüketiliyor. Bakımsızlıktan yurdumuz çöle dönüyor. Kalmıklara hazırlanıyorlar. Umutlu birisi çıkıp iki ağaç dikse herkes gülüyor: “Yahu bu ağaçlar büyüyünceye kadar yaşayacak mısın sen?” Öte yanda iyilik isteyenler, insanlığın bin yıl sonraki geleceğini kendilerine dert edinmiyorlar. İnsanları birbirine bağlayan ülkü tümden yitti, kayıplara karıştı. Herkes, yarın sabah çekip gidecekleri bir handaymış gibi yaşıyor Rusya’da. Herkes kendini düşünüyor. Kendisi kapabildiği kadar kapsın, geride kalanlar isterse açlıktan, soğuktan ölsün, yaz geliyor."
Reklam
İnsanlığa beslenen taşkın sevgiyle önüne gelenin boynuna atılmak, duygulanıp gözyaşı dökmek gösterişin ta kendisidir. Söyler misiniz, bir yakınım olmayan, hiçbir zaman göremeyeceğim, beni hiç bilmeyecek, bir gün yerkürenin bir buz taşı olup kendisi gibi birçok buz taşlarıyla birlikte boşlukta başıboş dolaşacağı, yani aklın alabileceğinden daha fazlasının gerçekleşeceği zaman benim gibi, bir iz bırakmadan yok olup gidecek bir insanlığı niçin ille de sevmeliyim? Sizin istediğiniz bu işte! Her şey bir dakikada olup bitecekse niçin ille de iyi olmalıyım, söyler misiniz?
Ne kimseye ne de topluma bir borcum var. Beni soymasınlar, yolda çevirip dövmesinler, öldürmesinler diye öylesine yüksek vergi veriyorum. Bundan başka bir şey isteyemez benden toplum
"Bunlar solcu mu?" diye sordu.
Mac kahkahayı bastı:
"Yaşayabilmek için insanca bir ücret isteyen herkes solcudur."
Reklam