Mehmet Abdullah Songül
@Masongul
"Öğrenmek"
I - Üstat dedi ki: "Öğrenmek ve sonra bunu başkalarına öğretmek zevk verici bir şey değil midir?"
Konuşmalar, Konfüçyüs, Birinci Bölüm
İki yazıyı özellikle tavsiye ediyorum: DAVID JONES - SANAT VE SAKRAMENT, WENDELL BERRY - İKİ EKONOMİ! Birincisinde işaret ve anlam; ikincisinde ise Tanrı'nın Krallığı temalarına dikkatinizi çekerim!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bir ekonomik sistem zenginlik üretmek için vardır ve bunu mümkünse en az toplumsal, politik ve ekolojik zararla yapmaya çalışır. Kapitalizm -kusurlarına rağmen ve bazen de onlar sayesinde- kollektivizmi* bu üç açıdan yendi. Nokta. Ama zenginliğin medeniyet ve hatta insanlık adına kabul edilebilir bir toplum yaratmaya yeteceği yanılgısına düşmemeliyiz. Bu nedenle hem hukuka hem de siyasete ihtiyacımız var. Hukuk ve siyaset de buna yetmeyeceği için ahlaka, sevgiye, maneviyata ihtiyacımız var. Ekonomiden bunların yerini tutmasını bekleyemeyiz!"
Topluluklar kendileri için en önemli şeyi önceleme eğilimindedirler ki bu da birinci (ekonomi) ve ikinci (siyaset) düzeyler ile ilgili değerlerdir. Yerçekimine tabidirler. Bu topluluk yasasıdır: Önceliklerin alçalması. Sadece bireyler, Simone Weil'in dediği gibi, lüfta benzer bir şeye sahip olabilirler. Bu şey en azından bazen ve birazcık da olsa bilimsel, teknik, ekonomik baskıları siyaset seviyesine yükseltme yeteneğidir (bir halkı seferber edebilen devlet adamında ya da bir şirket yöneticisinin karizmasında olduğu gibi); biraz da olsa siyaseti ahlaka doğru yüceltme becerisidir (iyi bir insandır işte bu); ahlakı az da olsa sevgiye ulaştırma kabiliyetidir (gönül insanıdır bunu yapabilen).
Topluluklar yerçekimine tabidirler. Sadece bireyler Tanrı'nın lütfuna benzer bir şeye sahip olabilirler. Toplulukları mahkum oldukları düşüşten en azından bazen ve birazcık da olsa çekip çıkarabilme yeteneğidir bu. Bununla beraber, bu lütuf sözcüğü benim benimseyemeyeceğim kadar dini bir anlam içeriyor. O yüzden, toplulukların bizi sürükledikleri bu düşüşten bizi kurtaracak sadece üç şey biliyorum: Sevgi, bilinçlilik ve cesaret.
Bunlar yeterli mi? Hiçbir zaman yeterli olamaz çünkü her türlü yeterlilik (kendini beğenmişlik) gülünçtür.
Ama, bu üç şey olmazsa nasıl başarabiliriz ki?
Kitabın yayınevine bir not olarak! Son formada, son 2 sayfa başka bir kitaptan tab edilmiş. Bu nedenle bitiremediğimi belirteyim! İletişim gibi bir yayınevi için kabul edemeyeceğim bir defo, maalesef!
