Beyza
@Matteroffact
İnsanlardan iyice uzaklaşmıştı. Onlara düzgün davranmak her geçen gün daha zor geliyordu. İnsanların varlığı Martin’i huzursuz ediyor, onlarla konuşma çabası asabını bozuyordu. İnsanlardan rahatsız oluyor ve biriyle yan yana geldiği andan itibaren ondan kurtulmanın çaresini aramaya başlıyordu.
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
Uzun zamandır okuma listemde olan bu eserin çok fazla methedildiğini duymuştum kitabı beğendim ama beni beklediğimin aksine çok da etkisi altında bırakmadı. Kitabın başında bambaşka bir Martin sonunda da bambaşka bir Martin Eden tanıyoruz. Martin Eden’in azmi, çalışkanlığı ve yaşadığı hayal kırıklığı çok güzel tasvir edilmişti. Kimse ona inanmıyorken kendine inanması takdir edilesiydi. Martin hem fiziksel hem de mental açıdan güçlü bir karakterdi ama insan ne kadar kendine inanırsa inansın sevdiklerinin de sana inanıyorum demesini bekliyor bence. Özellikle bazılarımız onaylanma ihtiyacını daha fazla duyuyoruz. Ama insanlar ona inanmak yerine küçümsüyor, iğneleyici laflar ediyorlardı.
Çok etkisinde kalmama sebebim Martin’in Ruth’ a duyduğu aşk bana başlarda pek samimi gelmedi onun için çok çabaladı ama yine de benim gözümde saman alevi gibi parlayan bir aşktı. Hayalindeki Ruth burjuva sınıfından entelektüel, kendini her anlamda geliştirmiş biriyken asıl Ruth sevdiği için en ufak zorluğu göze alabilecek biri değildi.
O insanlardan çok şey bekliyordu ama kimse ondan iyi bir şey beklemiyordu. Martin sürekli bir beklenti içine giriyor, çok şey beklediği insanları tanıyor, ortamlara giriyor ama sonuç her zamanki gibi hayal kırıklığı. Onu hayal kırıklığına uğratan sadece -gözünde büyüttüğü- burjuva sınıfı değil aynı zamanda sevdikleriydi. Klasik ama kısacası“ Beklentiler üzer.”
Kitapta en çok adı geçen isimlerden olan ve Martin’in neredeyse taptığı bir isim olan Spencer’a göre en ideal cümle, en az zihinsel çabayla anlaşılan, en etkin ve etkili iletişimi sağlayan cümleymiş. Martin hayal dünyasına daldıkça, ya da pek anlamadığım deniz terimleri kullandıkça kitaba odaklanma seviyem düştü o yüzden kitabı elime alıp birkaç sayfa okuyup bıraktığım oldu. Bu bir kusur sayılır
Çifte İhanet ya da Dertli Aşıklar, The History of Cardenio adlı eserin kayıp olan ikinci metnidir. Trajikomik sayılabilecek oyunun olay dizisi Cervantes’in Don Quijote eserine dayanmaktadır .Bu esere dair birçok söylenti var kimileri bu oyunun ortaya çıktığı yıllarda bazı yazarlar oyunun Shakespeare’e ait olmadığını savunmuşlardır. Ancak metin üzerinde yapılan çözümlemeler bu oyunun Shakespeare ile Fletcher’in kaleminden çıktığını göstermiştir.
Çevirmenin de sunuşunda belirttiği gibi Shakespeare’in bu eseri tek başına yazdığı trajikomedyalar ile karşılaştırdığımızda yüzeysel kalıyor. Ben de diğer eserleriyle karşılaştırdığımda bu eseri sönük kaldı benim için ama okuması keyifli bir tiyatro metniydi.
Çifte İhanet ya da Dertli ÂşıklarWilliam Shakespeare · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2016939 okunma