İbrahim Kaplan
@MaviKaplan
İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı. Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.
Acil Tıp Teknikeri
Lisans
57 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·260 syf.··
Beğendi
·2024 3. kitabı
·90 günde okudu
·Okunma: 09 Eylül 2024 15:28
Yalnız ,yapayalnız bir şekilde varolmak.milyonlarca insan içinde yapayalnız bir şekilde varolmak.Buruk hüzünlü bir duygu.Nasil ki mide doymak için yemek yemek zorundaysa ve bunu yapmadığında belirli rahatsızlıklar ortaya çıkıyorsa aynı şey insanın sosyalesmesi içinde geçerlidir.Mide yiyecek ister beyin sosyalesmek ister.Yemek yenilmediginde nasıl ki hasta olunur fiziksel rahatsızlıklar bir süre sonra ortaya çıkar aynı şekilde sosyalesilmedigi zamanda ruhsal problemler ortaya çıkar.Baş karakterimiz de tam olarak böyle bir yalnızlığın sonucunda varoluşunu hissedip altında yavaş yavaş ezilmeye başlamış.Bu varoluşsal yalnızlık kimi zaman onu sehirde yürüyen tek kişilik dev bir ordu gibi hissetirmis kimi zaman ise tamamen kendinden nefret eden kendini böcek gibi hisseden zavallı bir varlık gibi hissetirmis.Zaten kitabında isminden anlaşılacağı gibi bu yalnız varoluş onu durduralamaz bir çeşit bulantili histerili ataklara sürüklemiş.İnsan doğasına terstir yalnızlık ama gunumuz de bu durum normallestirilerek hatta kimi zaman üstün bir şeymiş gibi bizlere dayatilir.Sonuc olarak acı ceken mutlagi kendi zanneden piskolojik problemlerle boğuşan zavallı insanlar ortaya çıkar.
Bu varoluşsal sancıları hisseden karakterimiz şehrin karanlık sokaklarında ne kadar gezse de ,ne kadar okusada fayde etmez.Sadece onu bu yalnızlıktan kurtaracak tek bir umudu vardı o da eski kız arkadaşı.Aslinda karekterimiz sadece yalnızlık yasamiyordu eril bir yalnizlikta yasiyordu.Aslinda bir noktada mesele eril yalnızlıkta değildi bunu anlayabilseydi o zaman meselenin temelinde erilliginde olmadığını anlayacakti. Ama iç güdüleri onu bu kadına yanastirmisti.Eger bu kadınla birlikte olabilseydi duygu ve düşünceleri daha hafifleyecekti ve belkide varoluşsal sancidan kurtulacakti.Cunku insan biriyle
Reklam
Spolir içerir,yazım yanlışları için şimdiden özür dilerim.
Bu adam sadece bir yazar değil edebiyatçı değil aynı zamanda bir felsefeci bir psikiyatrist ve de bir sosyolog.Bugune kadar okuduğum bütün romanlarında yukarda bahsettiğim bütün dallarda uzmanmiscasina karakterlerini ve olay akışlarını oluşturup kitaplarını yazmis.Budala kitabını okuyunca dostoyevskiye neden saygı duyduğumu bir kez daha saygım ve hayranlığım artarak anladım .Bence budala kitabı dostoyevskinin en iyi 2.kitabi. Bu platformda benden önce bu kitap üzerine , inceleme yazan arkadaşların incelemelerini okudum.Yazılması gereken birçok şeyi titiz bir inceleme ile yazdıklarını düşünüyorum.Emeklerine sağlık arkadaşların.Evet kitabin işleyiş şekli biraz ağır ,kültürel farklardan, karakter bollugundan,yazarin detaylı incelemelerinden ötürü...Bu işleyişin ağırlığınin ayrıntılarına girmiyecegim arkadaşlar yeterince incelemeyi zaten yapmışlar.Yine de o final sahnesini yaşamaya değer bir kitap.Final sahnesinden çok etkilendim, o sahneyi uzun bir süre boyunca unutamayacagimi hissediyorum.Yazarin karamazov kardeşlerden sonraki en iyi kitabinin bu olduğunu düşünüyorum.
Okuduğum en çarpıcı kitaplardan biriydi.Bu düşüncemin herkes için geçerli olacagini zannetmiyorum.Çünkü carpicilik yine de yazarın ayrıntısına bile girmeyi istemedigi hatta girmeyi reddettiği gibi çok daha derinlerde bir yerde hissedilen derin bir his,bir duygu...Tıpkı baş karakterimiz ,yazarın hitap ettiği "prens" gibi.Yazarın bile açıklamadigi ,açıklamak istemediği yada aciklayamadigi şeyleri incelemeye çalışmak çok zor.Usta bir mühendisin nasıl çalıştığını aciklayamadigi bir çeşit zaman makinesi gibi.O açıklayamazsa ben nasıl acikliyabilirim.Bu durum da bu kitabı carpiciliktan ozgunluge de ulaştırıyor.Zaten dostoyevski severler bu kitabı okurken o dostoyevski özgünlüğünün kokusunu alacaktır.
Yine zweig yine olağanüstü bir kitap.Zweig olağanustu bir şekilde yine piskolojik bir kitap yazmış.Zweig'den alışık olduğumuz tarzıyla isimsiz bir kahramandan yine bahsediyor.Olay genç zengin bir adamın can sıkıntısından ,boşluktan ,kofluktan faydalanıp içinde var olan enerjiyi, zıt tarafına dönüştüren bir gurup olaylar silsilesinden bahsediyor.Buna inanırım herkes içinde kendi zitliklarini barındırır ,çünkü bütün karakterler varolan karakter enerjilerini ve zittini aynı kaynaktan alır,yeter ki bunu kullanmayı bil ,yeter ki bunun farkında ol ,bunu kesifet.Zweig karakterin daha çok piskolojik durumundan bahsetmiş ama kitabın sonuna doğru ,hikayenin akış yönüne doğru istemsizce her nekadar zweig sosyolojik derinliğine girmesede olayın ,sosyolojik ve sistemsel bir problem olduguda gayet açık bir şekilde görünüyor.Gunumuzdeki sistem bizden tek istediği şey daha fazlasını kazan hep daha fazlasını kazan ,kazanmak için her şeyi yap.Bu sistem aynı zamanda beraberinde ölçüsüz bir bireysellestirmeyide getiriyor.Bugun ki bir çok nihilist felsefenin ortaya çıkış sebebi de tamamen bu acımasız sistemin oluşturduğu yalnizlastirmadir.Bu sistem doğal bir sistem değildir.İnsanogluda her ne kadar doga dışı davranabilen tek varlık olsa bile doğanın bir parçasıdır ,doğa olmadan yaşayamaz.Bir şempanze ile insanın arasındaki en büyük fark ;biri geningeninin kolesidir digeri ise istediğinde genin efendisi olabiliyor.Farkinda olmanın farkında olmak.Sempazenin genleri ona yemek ye derse gidip yemek yer ,ama insanın genleri yemek ye derse bunu reddedebilir.Bu fark aynı zamanda insanoğlunun inanılmaz derecede tehlikeli kibrininde temel sebebidir.Bu şekilde yaşamaya devam ederse insanlık kendi sonunu hazırlar.Simdiye kadar bu şekilde davranarak hem kendi turune hem de doğaya verdiği zararın
Spolir içerir .
"Sen sen ol sıfırın altin da arkadaşsiz çıkama,"Bence Jack Lond'nin bu kitabının özeti bu sözde.Tabi beraberin de altın değerinde sözleri de vardı.Kitap 3 bölümden oluşuyor ve 3 bölümünde oluşum temelinde bu söz var ,karakterin o anki varoluslari arkadaş kavramı, beraberinde oluşan duygu ve düşüncelerin eylemine dayanıyor.İnsanin doğaya karşı ne kadar çaresiz ,zayıf,aciz olduğunu görüyoruz.Ama elline bugün kurduğu medeniyetin temellerini oluşturan ateşi alınca doğaya karşı acizliginin tamamen büyük bir kudrete donusmesini görüyoruz.Ates olunca köpek gibi bir hayvanın bile ona nasıl itaat ettiğini görüyoruz.Bilgide bir ateştir.Ates nerede yanlış kullanılırsa orayı yakıp yikar bozar ve insan kaybeder.İlk bölümdeki adamın hatasida buradaydı.Belki sogun,yorgunluğun ve korkunun etkisinden acizlik edip ateşi yanlış yerde yakti.Belkide ateşin kudretinin verdiği guvenceyle acizlik edip ateşi yanlış yerde yaktı.Sonuc ne olursa olsun o adamın oluşunu acısını Jack London çok akıllı bir şekilde okuyucusuna hissettiriyor.O Adamla birlikte bende parça parça donuyordum.Ayni zamanda köpeğin iç guduleri ve varolusuyla ilgili yazdıklarınin kalitesini görünce, beyaz diş romanın neden bu kadar kaliteli olduğunu daha iyi anladım.Beyaz diş'deki köpek varoluşun gerçekliğini bir kez daha hissettim.2. hikayede 1.hikayenin Parelel evrendeki farklı bir verisyonu gibiydi.1.de ateşi yakamayan adam ölüyor,2.deki aynı adam ateşi yakabildigi için bir şekilde kurtuluyor.Bence arada 1 tek fark var 2. Adam biraz daha şanslıydı.
3. Bölüm diğer iki hikaye örgüsünden daha farklı bir hikaye örgüsü işlenmiş.Farkli ama sonuç yine arkadaş ve yol kavramlariyla alakala.3.kitapta Arkadaş var ama acgozlulugune kurban olan yanlış bir arkadaş var.Ac gözlü olduğunu yazar 2 arkadaşın 2. Kez denk gelişinde gayet
Spolir içerir
Fatih ve harbiye ,iki semt ,iki ayrı dünya hatta iki bambaşka düşünceler ,fikirler ve kültürlerin evreni.Aradaki doğu ve batı ,eski ve yeni kavramlarını dönemine göre bir kız çocuğu üzerinden anlatan yazarımız çok iyi bir piskolojik ve sosyolojik roman ortaya çıkarmıştır.Yazarin dili ve üslubu çok ağır ama okumaya değer ince bir roman.
Kitabı okurken bir çok noktada şunu düşündüm neden isyan eden ,bu durumdan sıyrılmak istiyen Neriman ?İsyan eden ,varolduğu durumu değiştirmek istemiyen neden Şinasi değil ?Neriman bir kadın olarak sürekli bastırılmış.Babasi tarafından bastırılmış ,nişanlısı tarafından bastırılmış ,mahallesi tarafından bastırılmış.Bu baskının altında ,bu ezilmişligin içinde koflugu hissetmeyipte isyan etmemek ciddi anlamda bir felsefe gerektirir.Neriman bu kadar baskı sonucu yerini değiştirmek istemesi varolan baskıdan kaçip kurtuluş olarak başka bir yeri istemesi gayet anlaşılır bir durum.Romanin tarihinin ,mekanın ve kültürünün geçtiği zaman dilimine bakılınca nerimanin isyanın neden bu kadar önemli olduğunuda anliyabiliyoruz.Nerimanin cesaretini gerçekten takdir ettim.Basit bir balo olayında bile bütün mahalle bütün ev ahalisi iç içe girdi.Ben kitabın bı noktasında silahların konuşacağını bile düşündüm.Gunumuz de bile hala bu tür olaylarda silahları konuşturmayi tercih eden ciddi anlamada problemli kültürler bulunmaktadır.Böylesine paternalist toplum ve ailelerde olaylar uzadiginda bazen çok ciddi sonuçlar ortaya çıkabiliyor.Neyseki Neriman karakterimiz sansliymis ,babasının merhameti ve kızın babasına karşı hissettiği duygusal bağ ve vefa olayın tatlıya bağlanmasını sağlamıştır.Son olarak şunu söylemek istiyorum.Ayni olay Neriman değil de sinasinin başına gelseydi bu olayların hiç biri bu kadar uzamayacak hatta belki de bu kitap yazilmiyacakti
Reklam