Niçe'nin dinler ve özelliklede Hristiyan dinine karşı katı tutumunu belirgin bir dille ifade ettiği ilginç bir eser.
Niçe, inasanları güçsüzleştiren aciz gösteren şeyin acıma duygusu olduğunu ve bu acıma duygusunun kaynağının da din olduğunu söylüyor.
Salt güce ulaşmak zayıfları ve beceriksizleri yok etmekten geçer der.
Merhametin, insan tutkusunun ve coşkusunun önündeki engel olarak değerlendiriyor.
Mutlak güç için tam bir irade ve sarsılmaz bir kararlılık olmalıdır inancını eser boyunca yineliyor.
Tanrı öldü, bu dünyada yalnızız demesi, insanların kendini mutlak güç ile tanrısallaştırmasının başka bir göstergesi.
Şahsi fikrim, mutlak mutluluk diye bir şey yoktur. Hayat düz bir çizgi asla olamaz.
Farklı bakış açıları sunan değişik bir kitap.