Lütfen sessizlik! Kimseyi korkunç ve keskin sesinizle rahatsız etmeye hakkınız yok. Korkmuş olmanız korkutmanızı gerektirmiyor, acı duymanız acıtmanızı. Dehşetinizi, yürek darlıklarınızı, kaygılarınızı, sıkıntılarınızı kendinize saklayın. Bunalın ama bunaltmayın! Aksi halde ağzınızı bantlamak zorunda kalacağız.
Düşünce, insanı tüketen bir asittir. Başlangıçta onun yalnızca çürümüş, hastalıklı ve yok olması gereken şeyleri tüketeceğini düşünürsünüz. Ama o böyle düşünmez; neyi tüketeceğine bak- maz. Tüketmeye, ona seve isteye attığınız avlarla başlar, ama sakın bunlarla yetineceğini düşüneyim demeyin. Sizin için kıymetli olan son şeyi de kemirip tüketmeden durmayacaktır.