Ey! Umurumda değil dünyevî kısmetimin
İçinde az Toprak olması,
O aşk yılları unutuldu
Bir anın ateşinde:
Önemsemiyorum kimsesizin
Benden daha mutlu, tatlı olmasını,
Ama karışıyorsun kaderime
Ki yoldan geçen biriyim ben.
Benim saadetimin pınarları değil
Fışkıran-ne tuhaf! Gözyaşlarıyla-
Ya da bir tek öpücüğün helecanı
Felce uğrattı yıllardır.
Yirmi baharın çiçekleri değil
Büyürken solan
Ölü uzan kalbimin en kuvvetli hislerine
Karlar çağının ağırlığıyla.
Çimen değil-Ey! Gelişsin!
Mezarımda büyüyor ya da büyümüş-
Ama, ölüyken ben yine de canlıyım
Yalnız olamam hanımefendi.