Varoluşunu ne kadar çok düşünürse düşünsün hemen yaşamın sonu olduğu düşüncesi geliveriyordu aklına. Bunun tam tersi de geçerliydi: bir gün yok olacağını kuvvetle hissederse, yaşamın nasıl sonsuz bir değer sahip olduğunu da asıl o zaman anlıyordu. Madalyonun bir yüzü ne kadar büyük ve belirginse, diğer yüzü de o kadar büyük ve belirgindi. Yaşam ve ölüm aynı şeyin iki yüzüydü. İnsan öleceğini fark etmiyorsa varoluşunu da yaşayamaz...