Şimdi sır ve korku devrindeyiz, iki yüzün olmalı, birini kalabalığa göstermeli, ötekini kendine ve Yaratıcı’na saklamalısın. Gözlerini, kulaklarını ve dilini korumak istiyorsan, gözlerin,kulakların ve bir dilin olduğunu unut.
Halbuki toplum için iman,dünyada ahlaki telakkinin yegâne temelidir. Bunun yerine başka şeyler konulması memnuniyet verecek sonuçlar sağlamamadığı gibi o zamana kadar geçerli ve yürürlükte olan dinlerin yerini alacakları da kabul edilemez.
Bir devrin ve adamların eserleri ne kadar basit ve sefilse,geçmişteki büyüklüğün ve şerefin işaretleri de o kadar nefretle karşılanır. Bundan dolayı her yeni kuruluş ne kadar adi ve üzüntü vericiyse geçmiş devirlerinin son kalıntılarını yok etmek için de o kadar çaba gösterilir. Halbuki insanlığın gerçek ve büyük yenileşmesi, eski nesillerin en güzel eserlerine kendini vermekle ve hatta onların değerlerini daha çok göstermeye çalışmakla olur.