Letting myself drift along with his chatter felt good. But when he'd gone, I was overwhelmed with anxiety. Almost like swimming in the sea and suddenly realizing.
Ben'in bir sürekliliği var. Benim bir sürekliliğim var. Aynı hatıraları hatırlıyorum, bazı görüntüler onlarca yıldır benzer duygular yaratıyor, mesela içine düştüğüm kimi durumların yarattığı hüsran duygusu da, bundan kurtulmak için denediğim teselli yolları da çok değişmedi. Ne yalan söyleyeyim, bu süreklilik iyi kötü sabit bir benlik, devamla da güvenlik ve yerleşiklik duygusu verirken bir yandan da hayli sıkıcı. Çoğunu hatırlamasam da rüya görmeyi bu nedenle seviyorum; sıkıcı süreklilik kırılıyor.