"Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim" dedi. "Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek; seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda."
Çocuklarınız gerçekte sizin çocuklarınız değil, hayatın kendini sürdürmeye karşı duyduğu arzunun kızları ve oğullarıdır onlar. Sizin aracılığınızla gelirler dünyaya ama sizden gelmezler. Sizin yanınızdadırlar ama size ait değillerdir. Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi asla. Çünkü onların kendi düşünceleri vardır. Bedenlerini barındırabilirsiniz bir evde ama ruhlarına sözünüz geçmez. Zira geleceğin evinde yaşar onların ruhları ki sizler düşlerinizde bile giremezsiniz oralara..
Sonra, herkesin akıllı olmasını beklemenin, çok uzun süreceğini anladım, Sonya. Bir de bunun hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini… İnsanların değişmeyeceğini, onları değiştirebilecek kimsenin bulunmadığını ve bunun için çaba göstermeye değmeyeceğini! Ya, böyle işte! Bu bir yasa Sonya, yasa.