Meltek
@Meltek
"Kitaplar, ah! Eminim ki aynı şeyi okuyup aynı şeyi hissetmiyoruz." -J. Austen
Antalya
5 kütüphaneci puanı
1186 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dudakların Mührünü Kırabilmek
Öyle uzun zamandır suskunum ki. İçimde sözcükler biriktiriyor ama onları arayınca bir türlü kazıp çıkaramıyorum. Yaşıyorum. Birbirinden önemli, müthiş dönüm noktalarından geçiyorum. Hayatım bir düzleme oturmaya başlıyor. Mu acaba? Bilmiyorum. Yarının ne getireceğini kim bilebilir ki? Geleceği bırakalım geçmişin gölgesini bile tam bilemiyoruz ki nerede başlıyor, nerede bitiyor. Hangisi gerçek, hangisi hayal...
Peki ya geleceğin belirsizliğinde, geçmişin gölgesinde dudaklarındaki mührü söküp atmak kolay iş mi? 20 sene suskunluktan sonra ilk kelime 'yandım'dan daha anlamlı ne olabilirdi bu arada?
Canım Tezer'in dediği gibi "Bütün bu düşüncelerim, bir yıla yaklaşan sürenin sonunda vardığım çıkış yolu yalnız ve yalnız edebiyat. Sevdiğim kitapları yeniden okumak, sözcükler, dünyayı sözcüklere çevirerek algılamak. Bunun dışında her birey bana çözümlenemeyecek bir dünya gibi görünüyor." Ben de okuyorum. Son 2 yıldır yorum yapmadan, kendi içimde muhakemeler yaparak, içimdeki kuyuya atarak okudukça okuyorum.
Yakın zamanda bolca öykü güzellemesi de okudum. En sevdiğim öykü kitaplarına dönüp durmamla sonuçlanıyor tabii bu da. Gündüzleri fikir kitapları, uyumadan önce mutlaka bir öykü. Hayatımda o kadar çok yenilik olurken en azından kitaplarda kendi güvenli alanımda kalmaya ihtiyacım vardı. Neyseki Cıs yetişti imdadıma! Yeniydi ama yabancı değildi çünkü. Kitabı daha elime almadan önce biliyordum tanışık olduğumuzu. Beni hem dev dalgaların arasında sürükleyeceğini hem de güvenli limanımda tutacağını. O bayıldığım, o büyülü kitaplarda olduğu gibi sersemletecek ve hayran bırakacaktı kendine. Hem de öykülerle! Müthiş bir karışım benim için. Leyla kokusu gibi işte. Bazen kızacak, sinirlenecek bazen üzülecek içim acıyacaktı üstelik hepsi aynı karaktere. Bazı karakterlerle konuşacak,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Lise yıllarında okuduğum Gökhan Özcan, bir kitabında "Rilke'nin harfleri kaynatarak baldıran ürettiğini" iddia ediyordu. O zamanlar Rilke'yi tanımazdım. Yıllar, yollar ve kitaplar geçti. Lise bitti üniversiteye giderken bir gün sahafta Rilke'nin bir kitabı ile karşılaştım. Aklıma o söz geldi. Hemen atıldım tabii. Şimdi Rilke en sevdiğim yazarların başında gelir. Ama o zaman hâlâ sözü tam kavrayamamıştım. Aradan yine yıllar, yollar ve kitaplar geçti. Üniversite bitti, iş tecrübeleri geldi geçti. Bu sabah serviste Livaneli'nin bir kitabını okurken Sokrates'in baldıran içerek intihar ettiği ile ilgili bir cümle geçiyordu. Özellikle vurgulanan değil, laf arasında geçen. İşte o an anladım! Oysaki baldıranın zehir olduğunu da Sokrates'i öldürdüğünü de zaten biliyordum ama o cümle ancak şimdi tam olarak anlam kazandı. Mı acaba? Toplam 10 kelimelik bir cümle benimle 10 senedir dolanıyor ve her gün yeniden keşfedebiliyorum. Ya da hiç beklemediğim bir anda. Kim bilir ne cümlelerimiz var böyle, tam etki gösterebilmek için tam zamanını bekleyen. İlaç hepsi, ilaç resmen!