Meltem Bige
@Meltembige
Fizik Mühendisi / Editör/ “Hayat Baştan Sona Kıssadır” yazarı
Yüksek Lisans
Gaziantep
1159 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
1911’den beri sayısız çocuğu ve yetişkini ağırlayan #gizlibahçe çocuk edebiyatı kanonuna dahil edilse de, ilk olarak hedef kitlesi yetişkinler olan bir dergide tefrika edilmiştir. Yazarın Britanya’nın sömürgeci politikasına, dönemin çocuk yetiştirme yöntemlerine ve biçilmiş cinsiyet rollerine yönelttiği eleştirilerin yanı sıra, holistik tıp yanlısı yaklaşımı da hâlâ güncelliğini korumaktadır.
İngiltere’nin uçsuz bucaksız fundalık arazilerinden birinde yer alan Misselthweite Malikânesi, kapısı kilitli yüzlerce odası, geceleri duyulan tekinsiz ağlama sesleri ve duvarla çevrelenmiş bahçeleriyle birlikte değişim, kurtuluş ve arınma temalı bir hikâyeye ev sahipliği yapar.
Bu eser Victoria döneminde tasvir edilen gelenekselleşmiş yetim çocuk imgesini başka bir noktaya taşıyor.
Oliver Twist, Jane Eyre ya da Heidi gibi munis, utangaç ve sinik bir karakter olmayan Mary Lennox, şımarık, bencil ve kimi zaman da şiddete meyillidir. Onun kendini tanıyıp sömürgeci bir kültürde yetişmenin etkilerinden sıyrılma yolculuğu, anahtarı toprağa gömülü bir bahçe kapısının açılmasıyla başlar.
Mary’nin kendisi gibi sevgisiz bir çocukluk geçiren kuzeni Colin’in onu çepeçevre saran buhrandan kurtulmasının sırrı da aynı kapının ardında gizlidir.
Sevginin ve dostluğun sağaltıcı gücüne, adaletin ve empatinin ne büyük erdemler olduğuna dair enfes bir okuma şöleni.
Tasvirler ve anlatım çok güçlü... Yazarın erkek egemen yazın dünyasından, ustaca sıyrılmış olmasının en büyük özelliği de bu.
Herkesin sadece kendisine özel bir #gizlibahçe ‘si vardır, öyle değil mi? Onu sağaltan, dış dünyadan uzaklaştıran, güven duyduğu, huzur bulduğu...
Bu belki bir obje, belki özel bir mekân, belki de özel biridir...
#kimbilir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
KORUYUCU MELEK
Kanatları gelen kuşsun sen,
gece ben uyanıp çağırınca.
Yalnız kollarla çağırdım, çünkü adın
uçurum gibi, bin gece kadar derin.
Gölgesin sen, uykuya daldığım sakin,
ve her düşü tutturur içimde tohumun,
resim sensin, bense çerçeven,
parlak bir rölyef içinde bütünlenirsin.
Ne ad vereyim sana? Bak, dudaklarım tutuluyor.
Sen başlangıçsın,
ben yavaş ve korkak amin,
senin güzelliğini ürkek tamamlayan.
Çok çektin beni karanlık uykunun içinden,
uyumak bana bir mezar gibi görününce
ve yitmek ve kaçıp gitmek gibi hemence,
kaldırdın beni o zaman yürek zifirinden
ve çekmek istedin bütün kulelere benden
kızıl bayraklar gibi ve kumaş gibi drape
Sen : ki tansıklar söylersin sanki bilgidir
ve insanlardan söz edersin sanki onlar nağme ve güllerden : hepsi olay bir bir,
bakışında meydana gelirler alev alev
Ey aziz, ne zaman söyleyeceksin adını O’nun,
ki onun yedinci ve son gününden
parlaklık hâlâ üstünde kanat vuruşunun
yitik durmaktadır...
Emreder misin, sorayım?
Naziler onu otuz dokuz yaşında Auschwitz’te ölüme terk etmişler.
#irenenemirovsky ise katillerine inat, ölümünden yıllar sonra eserleriyle yeniden doğmuş.
Roman yazarı olarak başladığı ve kısa sürede parladığı edebiyat kariyerine öyküyle devam eden yazar, karakterlerinin insana yansıttığı yakınlık, tanışlık duygusuyla, kimi zaman can yakan gerçekçiliği ve acımasız gözlem yeteneğiyle tekrar tekrar keşfedildi.
İnsana ve onun kırılgan tabiatına dair gözlemleri, etkileyici ve katı bir dürüstlükle, sabırla dile getirmesi ve Rus edebiyat geleneğinin incelikleriyle örülü eserleriyle, eleştirmenlerin övgülerine mazhar olmuş.
1934-1942 yılları arasında yazdığı on beş öyküden oluşan derlemesi, hiç sevgiyi tatmamış kadınlar, kimliğinden utanan erkekler, kızlarıyla rekabet eden anneler, iki savaş arası Fransız toplumunu yansıtır.
Tüm dünya onu Rus duyarlılığıyla yazan Fransız bir yazar olarak kabul etmiş. İlk öykünün ilk satırlardan itibaren muazzam karakterleri ve çağlayan gibi akan anlatımıyla öykü severlerin gönül rahatlığıyla kitaplıklarına ekleyebileceğini söyleyebilirim.
Kapak resmi: Jacques-Emile Blanche
