Meltem Tuğba Bilgin
@Meltemtugba
Şahsıma ait yazıların rızam olmadan ya da ismim belirtilmeden paylaşılmaması rica olunur. Meltem Bilgin
Bir çırpıda okuyacağınız bir kitap.
Yazar zor ve zahmetli geçen mesleki ve hayati tecrübelerini mizahi bir dille okuyucuya aktarmış. Stresle yoğrulan mesleğin sıkıntılarını akıcı bir üslupla keyifli hale getirmiştir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitaba başladığınızda dikkatinizi cümlelerin diziliş şekli çekiyor. Diyaloglarda hangi kahramanın konuştuğunu anlamanız dikkatli okuyuşunuzla çözebilmenize bağlı. Normal puntolarla, usulüne uygun düzenlenmiş olsa kitabın sayfa sayısı bir miktar daha artacaktır. Akıcı bir dille anlatılmış, ancak sonlara doğru okurun merakını artırıyor ve de “bir an önce bitsin artık” dedirterek okurda okudukça bitmiyor hissi uyandırıyor.
Olay örgüsüne baktığımda kitaptaki kişilerle birlikte görebilen bir kör gibi kitabın sayfaları arasında dolaştım. Gördüm ki İnsanoğlu gözle görme yetisini kaybettiğinde kendisini bataklığa sürükleyebilecek kadar zayıfmış, üzülerek fark ettim. Sonra kadınların tabiatlarında zor şartlar ile mücadele edebilme gücünün şartları da zorladığına, erkeklerin kadınlarına küfür içerikli bir söz işittiklerinde dahi adam öldürebilecek küheylan gibi kükrerken, zorluklar insanî sınırlarını aşındırmaya başladığında bütün değerlerinden vaz geçebildiklerine, imkan bulduklarında ne derece çirkinleşebildiklerine şahit oldum.
Normal şartlarsa tahammül edilemeyecek davranışlara hayatta kalabilmek adına bazı durumlarda anlayış gösterildiğini; zulüm, acizlik ve insan onurunu yerle bir eden ahlaksızlıklara dahi boyun eğildiğini içim ezilerek seyrettim.
Görmeyince kabul etmek ve farklı bir bakış açısı geliştirmek bir yerde kolaylık sağlıyormuş deneyimledim. Görmek istediklerime odaklanıyor, görmek istemediklerime kör bir pencereden ya da bir körün penceresinden bakabilirim artık.
Kitap ilk başlarda güzel giderken birden ne göreyim, İlahiyat kökenli bir yazar şair, yazar ve düşünürlerin fikir ve yazılarını alıntılarken atıf yapıyor, ancak bir alt satırda ayet ve hadislerde atıf yapmıyor. (Hakkını yemeyelim yine de bir yerde, dikkat çeken bir başlık altında atıf var) Surenin ismini dahi paylaşma saygısını göstermiyor. Yıllar önce sosyal medya sayfalarına ve şahsi hesaplarına yaptığım geribildirimler üzerine teşekkür etmekle yetinmiş. Ne kitapları piyasadan toplatması gerekli düzeltmeyi yapması gerekirken gerekeni yapmış ne de bir düzeltme mesajı yayınlamıştır. Kitapta gönülsüz oturulan sofrada yemek yemenin hırsızlık olacağını tanımlayan bir ilahiyatçı yazar acaba Ayet ve Hadisleri kendi söyledi gibi atıfsız paylaşması hırsızlık değil midir?
Kıymetli bir dostumun kitap fuarında gezinirken alıp hediye ettiği kitapta çocukluğumuzun gezegenlerinden birine ait bir prensin masumiyetini, yine dostunu kaybetmiş başka bir kişiden dinlediğim güzel bir anı..
“Bu anıları anlatırken çok üzülüyorum...
Eğer burada onu betimlemeye çalışıyorsam, onu unutmak istemediğim içindir. Bir dostu unutmak çok üzücü. Herkesin bir gerçek dostu olmaz...”
Dostluklarımıza ve dostlarımıza sahip çıkmalıyız.
Dostun sohbetinden kana kana içebileceğimiz zamanlara ait 53 yılımız, 53 günümüz, 53 dakikamız, 53 adımımız kalmamış olabilir.
10/10
Beğendi
·2020 22. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 03 Mayıs 2020 02:20
·Ne denebilir ki? Son 30 sayfa beni benden aldı, göz yaşlarımdan kelimeleri seçemediğim anlar bitmek bilmedi. Bir çocuğun kocaman yüreciği, zengin hayal dünyası, dayanma gücü, kalabalık bir ailede olmasına rağmen kimsesizliği...
Dünyasını güzelleştiren yaşça çok büyük aziz bir dostun gelişi ve ansızın gitmesiyle dünyasının yıkılışı. Beş yaşında bir çocuğun nefesimi kesen hikayesi. Küçük görmeyin küçükleri...
