Bir ağaçtım ve diyordum
Elbette yalnızlık kapacak ormandan ayrılanı
Elbette bitmeyecek hiçbir şey
Elbette ortasında kalacağız her yerin
Ama istemeye istemeye büyümüş bir ağaç daha ağaçtır
Biri beni bulsun diye beklemediğim yeryüzü daha yeryüzü…
Sabahın körü,
çok sevdiğin bir yerden hiç istemediğin bir yere gitmenin gömleği var üzerin de
Epeydir ne sen anlıyordun gittiğin yeri, ne gittiğin yer anlıyor seni,
ne sanıyordun, dünya zaten hep böyle bir yerdi diyor birileri sana sürekli…
Olmayacağı varmış olmamış. Olacağı vardıysa kesin olurdu. Ne oldu ki, ne olacak. Olsun. olacak olan zaten istesen de istemesen de olacaktır. İşte ben de olamıyorum. Nasıl oluyor diye sorarsan onu da bilmiyorum. Bilsem bile olacak olanın önüne geçmezdim, çünkü olduran ben değilim. ben olduranın oldurduğuyum.