📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ona huzur gerektiğini söylüyor, huzurunu bozan her şeyin peşine düşüyordu.
Sayfa 48
Kendime Notlar·108 syf.·
9/10
2021 204. kitabı
“Tolstoy kişinin ölümünü, adım adım yok oluş sürecini resmetmektedir. Ölüm öncesinde bedenin çektiği ıstırap ve güçsüzlük, yaşadığı can çekişme süreci yazar tarafından olağanüstü bir ustalık ve amansız bir gerçekçilikle verilmektedir.” demiş Aleksandroviç Disterlo. Tam olarak benim hissettiklerim de böyle. Kitabı okurken İvan İlyiç’in acısını, ıstırabını,korkusunu, şüphelerini, umut ve aynı anda gelen umutsuzluğunu, yalnızlığını o kadar derinden hissettim ki gerçekten üzüldüm. Sanırım en çok duygulandığım kısım “Gerasim’in(uşak) çıkıp yan odaya gitmesini bekledi, sonra da artık daha fazla kendini tutamayıp çocuklar gibi ağlamaya başladı. Çaresizliğine, korkunç düzeydeki yalnızlığına, insanların acımasızlığına, Tanrı’nın acımasızlığına ve yanında olmayışına ağlıyordu.” Tolstoy’un ölümü böylesine, yaşamış gibi, bu kadar gerçekçi anlatması kendisine bir kez daha hayran bıraktırdı beni ve gerçekten hala inanamıyorum nasıl böyle bir hissiyata ulaşılabilir ve böyle çarpıcı bir şekilde ölüm anlatılabilir “ölmeden”.
Eğer yaşamak kelimesinin manası her şeyden mahrum olmak ve ıstırap çekmekse, her an küçülmek ve bunu nefsinde her lahza duymaksa, bir türlü aşamayacağı bir çemberin içinde durmadan çırpınmaksa, şüphesiz ben de, benimkiler de en derin şekilde yaşıyorduk.
Sayfa 12
“Savaş bir erkek davranışıdır!” dersek pek de haksız olmayız. Bir kadın, erkek gibi yok edici olamaz. Çünkü bir insan doğurmanın ve yetiştirmenin ne demek olduğunu bilir.
Sayfa 176
