Hikayeler güzel ve akıcı... Fakat en çok dikkatimi çeken hikaye kahramanlarının hiçbirinin mutlu sona ulaşamaması oldu. Yazarın kendi İç dünyasından damlayarak oluşturulmuş üç damla kan. Mevcut düzeni tokatlarcasına ağır bir yergi ile betimlemiş güzel bir demet...
Nakli (vahiy) bilgisinin verdiğini akıl ve sezgi yoluyla ulaşılabilirliğini çok doyurucu bir şekilde göstermesi bakımından çok önemli bir eser. Yeni ufuklar açıcı, zihinde anaforlar yaratması tartışılmaz...
Beklediğimin altında bir kitap. Kurgu alelacele yapılmış gibi duruyor. Okurken olay örgüsü içinde nasıl bir sonuç çıkacağı çok kolay tahmin edilebiliyor.
Özellikle schopenhauer'ın eğitime ve kitaba bakışı nazarı dikkate değer. Okunan her kitabın insana bir istikamet belirlediğini, bu durumda iradenin bu istikamete doğru temayülünü bir özgürlük sorunu olduğunu belirtmesi can alıcı noktaydı.
Kitap eski olmasına rağmen ele almış olduğu konular hala güncel. Eğitimi bir ruh giydirme, bir karakter kazandırma, varoluşsal bir mefhum olarak ele alışı medeniyet olmanın olmazsa olmazı bence. Bence eğitim alanındaki önerileri çok dikkate değer.