MeteHan
@Merek
283 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Tolstoy kitabında çok farklı konulara değinmiş. Anna Karenina; İhanet soslu aşk kitabı olarak bilinse ve öyle algılasa da, aslında içinde 19.yüzyıl Rus aristokratları üzerinden; din, bürokrasi, savaş, yoğun insan ilişkileri, ahlaki sorgulama, Tanrı arayışı, aşk, tutku, aldatma gibi bir çok kavram işlenmiş. Ön plana çıkan üç ilişki yumağı var ve bunların etrafında akıp giden diğer hayatlar.
Romanda her türlü detay düşünülmüş, Sanki roman değil de, hayatı okuyorsunuz. Bazen karakterler, duygular yada olaylar o kadar detaylı anlatılıyor, gözünüzün önüne görüntü o kadar net geliyor ki; o anda, o sahnede sizde kendinizi orada hissediyorsunuz. Buda büyük yetenek isteyen bir durum. Kitabı okurken bazen bir karaktere kızıyorsunuz, çok geçmeden aynı karaktere acımaya başlıyorsunuz. Kitap bitip kapağı kapatınca, kitapta kimin iyi kimin kötü olduğuna karar veremiyorsunuz. Hepsi kendine göre haklı sebeplerden dolayı tutumlar sergiliyor ve Tolstoy bu duyguyu okura, en azından okumuş olan bana başarılı bir şekilde veriyor. Levin'in son bölümde tanrıyı duygusal olarak bulsada akıl olarakta arama çabasını okumak çok keyifli bir felsefi bölümdü..
904 ve 905. sayfalarda Levin bir ressamın elinden çıkan porte görüyor ve portreden o kadar etkileniyor ki, durmadan bakmaktan kendini alamıyor. Bu satırları okurken "kürt mantolu madonna" geldi aklıma, belkide Sebahattin Ali bu satırları okuyup etkilemiş ve olağanüstü romanını yazmıştır, kimbilir...
İlya İlyiç Oblomov...
Hakkında çok şey duydum ama hepsi menfi şeylerdi. Tembel, uykucu, uyuşuk... Kaygısız dinginliğin timsali bir Oblomov... Bu kadar... Fakat senin aslında altın gibi değerli, pamuk gibi yumuşak, ana yüreği gibi anlayışlı bir kalbin olduğunundan kimse bahsetmemişti. Yetiştirilme tarzından kaynaklı bir miskinlikti senin ki... Küçükken ve gençken sana kimse çorap gitmeyi bile öğretmedi. Etrafında hep pervane olan birileri vardı. Bu şekilde yetiştin ve içinde var olan bütün cevherler köreldi. Hiçbir yeteneğin açığa çıkmadı. Bütün hayatın birilerinin yardımına muhtaç şekilde ilerledi. Bu sebeple hiç bir işin ucundan tutamayan, hiçbir şey yapmak istemeyen, kendine güveni olmayan, hayatı tekdüze yaşayan bir biçare oldun.
Peki bu senin suçun mu Oblomov...
Tabiki senin suçun değil. Sen aslında elinden tutan olsa, cesaret veren olsa en başta çok güzel seven, adam gibi aşık olan, aşkı için inanılmaz fedakarlıklarda bulunan şefkatli ve düşünceli bir insansın. Seni okurken, beni ilk başlarda güldürdün, sonra düşündürdün, sonunda ise hüzünlendirdin dostum.
Sanayi Devrimi sonrası toplumun her katmanında yaşanan değişimlerin, başkalaşan ticaret kurallarının feodal yapıları epey zorladığını da kitaptan anlıyoruz. Son olarak çocuklarınıza iyilik etmek istiyorsanız onların ağzına lokma vermeyin, bırakın kendileri yesin, çorabını kendisi giysin, okul çantasını siz değil kendisi taşısın, ona yüklenebileceği sorumluluklar verin, çok şımartmayın, ölçülü ve disiplinli olun. İleride Oblomov gibi başkalarının yardımı olmadan yaşayamayan, yetenekleri körelmiş birey olmasını istemiyorsanız bunu yapın. İyi okumalar...
