Merve Çimen
@MeriCim
15 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Masumiyet MüzesiDuygu ve Düşünce
İlk üç yüz sayfası güzel akan ama sonunu getirmekte çok zorlandığım bir kitap oldu. Bildiğimiz türk dizilerine çok benzer bir hikayesi olduğunu düşünüyorum. Bir yerden sonrası tekrara sarmış gibi hissettim, uzunca bir süre bir şeyler olsun artık diyerek en azından basit de olsa bir aksiyon/duygu beklentisi ile okudum ama istediğimi alabildiğim söylenemez. Hatta hayal kırıklığına uğradım diyebilirim çünkü herkes çok beğendiğini sonunun şaşırtıcı olduğunu söylerken ben kitabın ortasından sonunu tahmin etmiştim hatta en başından sezdiğim bazı şeyler de oldu sonda (Sibel in evliliği gibi).
Ayrıca bunun bir aşk hikayesi olduğu yazıyor arkasında ama bence bu öyle bir şey değil. Füsun ile birlikte ben de bu konuda ciddi hayal kırıklığı yaşadım, kandırılmış gibi hissettim. Kemal ona gerçekten aşık değildi sadece onunla yaşadığı cinselliğe hayvansı içgüdüler ile tapıyordu ve Füsuna karşı içinde büyüyen bu cinsel hazzı yaşamının merkezine koydu, daha sonra bunu aşk olarak nitelendirerek vicdani yükünü hafifletti ve istediğini aldıktan sonra tüm büyü bozuldu.
Kitabın artısı eksisi aynı neredeyse benim gözümde, bayıldım diyemem ama nefret de etmedim. Okuması beni cidden yordu ve biraz sıkıldım diyebilirim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnız Bir Avcıdır Yürek1000Kitap
Mick adında küçük bir kızdan büyümenin ne kadar uzun ve aynı zamanda ne kadar kısa bir süreç olduğunu; siyahi bir doktor olan Copeland ve ailesinden ırkçılığın getirdiği acımasızlığı, siyah/beyaz çatışmasını ve bu haksız rekabetin dezavantajlı bir grup olan siyahların iç dünyasına yansıyışını; iç dünyasında kaybolmuş bir gezginin bu dünyada yuvasını bulma çabasını, yalnızlığın getirisi olan öfkesini; eşini kaybetmiş bar sahibinin herkese duyduğu yoğun merhamet duygusunu ve tüm bu insanların duygularını sansürlemeden haykırabildiği tek kişi, sağır ve dilsiz bay Singer'in hayatlarından kesitleri okuduğum güzel bir kitaptı.
Sondan dördüncü kısımda biraz ağlamış olabilirim çünkü benim için beklenmedik şeyler oldu. Bazı karakterlerle derin bağlar kurduğumu sona geldiğimde fark ettim. İleride tekrar okurum diyeceğim kitaplardan değildi (bazı bölümler hariç) ama kesinlikle okuduğuma pişman olduğum/olacağım bir kitap da değildi.
Severek okuduğum bir kitaptı ama sonunun olmamasına çok üzüldüm. Karakterleri farkında olmadan o kadar benimsemişim ki Arthur'un şikayeti değerlendirildi mi? K. ya nolucak? Frieda yardımcıyla mı birlikte oldu? K. hedefine ulaşabilecek mi? Hancının karısı soylu bir ailenin çocuğu veya şatonun üst düzey memurlarından biri mi? Klamm neden hana gitmeyi bıraktı? Frieda K. ya aşık mıydı yoksa onu kullanıyor muydu? Barnabas ve kardeşlerinin hikayesi gerçek miydi yoksa bu da bir kandırmaca mıydı? Neden herkes birbirini ve özellikle K. yı kandırmaya çalışıyordu.... Kafamda yüzlerce soru işareti kaldı. Belki de bu yüzden asla unutmayacağım kitaplardan biri olacaktır
Kitabı sevip sevmeme konusunda çok arada kaldım. İki yıldır başlayıp başlayıp yarıda bıraktığım bir kitaptı, bitirmekte zorlandım diyebilirim.
Başlarda bridgerton dizisinde olduğu gibi gizemli bir yazar olması, evlerin kapılarına yakıştırma asması ve bu gizemin çözülmesi ilginç olabilir gibi gelmişti ama çok ağır ilerleyen bir kitaptı ve sonu beklediğim gibi değildi.
Başlarda kitaptaki teğmen karakteri görevini hakkıyla yerine getirmek isteyen biriyken sonlara doğru aklını yitirmiş, kalpsiz birine dönüştü. Bu süreci okumak, takip etmek keyifliydi benim için. Birçok karakter var kitapta ama sadece teğmen ile bağ kurabilmiş gibi hissediyorum.
İnsanlığımı Yitirirken2024 Okuma Raporları
İlk defa bir kitap karakterinden ciddi anlamda nefret ettim, iğrendim, ölmesini dileyerek bitirdim kitabı. İnsanlar bu kitabı okuduktan sonra adama üzüldüklerini söylerdi ama ben üzülemiyorum. Evet kötü şeyler yaşamış olabilir, hasta olabilir, zihninde dönen şeyler bizimkinden çok farklı olabilir ama bir insanın sorumluluk duygusundan bu kadar uzak bu kadar bencil olmasını kaldıramıyorum. Sürekli kötü şeyler olmasına neden olup sonrasında ne kadar üzgün olduğunu söyleyip daha kötü şeyler yapıp bu döngüden çıkmaya çalışmaması beni delirtti resmen. Şu aralar dizilerin, filmlerin, cinayet haberlerinin konusu hep aynı "geçmişte yaşanmış istismar". Ama bu durumu yaşayan herkes kötü olmak zorunda değil. Bu kitaptaki karakter kötünün de kötüsü çünkü herkes her şeye rağmen onun ne kadar iyi biri olduğunu söylemeye devam edip onun için hayatını mahvetmeye hazır bir şekilde sırada beklerken adam "büyük bir üzüntü (!) ve gelecekte yaşayacağını bildiği pişmanlıkla" onları ateşe atıp küllerinin üzerinden geçmeye devam ediyor.
Bu kitaptan çıkarımım kesinlikle hayatıma aldığım insanları çok iyi seçmem gerektiği ve onlar için (hayati bir durum dahi olsa) fedakarlık yapmam gerekirse durup en az 5-10 defa düşünüp daha sonrasında o kişinin bana veya çevreme en ufak zararı dokunduğu sonucuna varırsam geç olmadan hayatımdan çıkmasını sağlamam gerektiği oldu.
Okunabilir bir kitap ama biraz şişirilmiş olabileceğini düşünüyorum.