Hayat böyleydi.İnsanlar ayrı ayrı yollara dağılırlardı. Kiminin tuttuğu yol insanı bu Cevdet gibi ,muvaffakiyete götürür. Kiminin kini de benim vardığım şahikaya çıkarırdı.
Etrafımdaki yangından kaçmak için kendimi rasgele bir eve atmıştım.Fakat asıl yangın beni orada da yakaladı. Kendi elimle kapadığım kapının arkasında yandım. Hem ne ümitsiz ve çaresiz bir yanış !