İt baharı görürmüş ama yediği taşı da Allah bilirmiş.
Sayfa 14
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kimseye bir şey dediğim yok, ama benim
her akşam televizyon karşısında oturuşum bile batyordur çocuklara. Çünkü bana da batıyor o oturușum. Kendime tekme atıp kendi kendimi, kendi evimden kovmak istiyorum. Keşke yapabilsem. Yakamdan tutup kendimi koysam kapımın önüne. Yürü git lan, nereye gidiyorsan git, bıktum senden, senelerdir pinekliyorsun aynı evin içinde, defol gözüm görmesin seni desem, sonra dükkâna gitsem ertesi gün, kendimi dükkânın kapısının önünde bulsam, ordan da kovsam, üç beş kuruş para
sıkıştırıp cebime, "Git koçum bir daha görmeyeyim seni bu dükkânın önünde" desem, nasıl rahatlardım kim bilir? Ama
kendimi kovamıyorum. Kendimin içinden çıkıp gidemiyorum. Bedenim ruhumun betonu gibi, çık içinden çıkabilirsen.
Sayfa 13
Ailece birbirimizi senelerdir düzenli olarak görüyor ama tanımıyorduk.
Sayfa 10
Bana göre şiir, doğru olan bir şeyi güzel duygular biçiminde söylemektir.
Sayfa 110 - Güzel ile Doğru
Umut, gelecekten iyi ve güzel şeyler ummaktır, beklemektir.
Sayfa 42 - Bir Kırık Heykel Başının Umudu