Kitabın başında karakterler tanımlanırken Roderigo karakterine ‘Venedikli saf bir bey’ yazılmış. Bana kalırsa Othello, Desdemona ve Emilia için de aynı şekilde saf yazılmalıydı.
Aslında çok klasik bir hüzünlü aşk hikayesi. Daha önce okumuşluğumu ve internette de sürekli parçalarına denk gelmemi saymazsak yeni bir deneyim gibi oldu okumuş olmam. Othello’nun Desdemona ile ilişkisinin nasıl kötü bir sona ilerlediği anlatılıyor. Kötü karakter Iago’nun dolduruşuyla Othello çirkin bir kıskançlığa bürünüyor ve ilişki de çatırdıyor haliyle.
İşin güzel yanı; kitabın o klişe aşka değil de kötü karakterin zekasına, olayları nasıl şekillendirdiğine ve hikaye boyunca karakterleri nasıl kontrol ettiğine odaklanması.
Shakespeare asla pişman etmez okuduğuma. Mutlaka okunmalı, edebiyatından bir parça da olsa tadılmalı diye düşünüyorum.