Ailelerimizin aile büyüklerinin onlara, ailelerimizin bize bıraktığı farkında olmadan göğüslediğimiz travmalarla yaşıyoruz .
Acıları, mutlulukları ifade etme şekillerimizin farklılıkları, bunların kelimelere dökülmesi dahi yetiştiğimiz ortamla nefes aldığımız yerlerle bağlantılı. Hayatımızda çözemeyip, etrafında dönüp durduğumuz her sorun, ısrarla karşımıza çıkan yanlış insanlar veya absürt korkularımız,susmak bilmeyen şom ağızlı iç sesimiz hepsi aslında travma kaynaklı. Bir şeyleri halledemeyen beynimizin sorunları çözme kaynaklı aynı sorunun benzer örnekleri devamlı karşımıza çıkıyor bu yüzden sürekli aynı minvalde ilişkilerin içine giriyoruz."ya neden hep ben" sorusu aslında. Ders almadığımız,derinine inip travmasını çözemediğimiz sorunun bize sürekli gelmesinden kaynaklı.:))