Bir kitap düşünün. Yazılış öyküsü içeriği kadar dikkat çeken. Bir kitap düşünün, günümüze ulaşana kadar yazar üzerine yazar değiştiren. Bir kitap düşünün, sonunda hak ettiği yeri bulan.

Çifte İhanet ya da Dertli Âşıklar Bir William

William Shakespeare kitabı. Mı acaba? Yıllarca tartışma konusu olmuş, dil ve karakter ilişkileri incelenmiş, psikolojik imza özellikleri uygulanmış. Ve nihayetinde eserin büyük oranda Shakespeare'e ait olduğu anlaşılmış. Tabii tüm bunlar 400 yıldan daha uzun bir süre gerektirmiş. Neden "büyük oranda" diyorum çünkü eseri

John Fletcher ile birlikte yazmış. Sonrasında ise Lewis Theobald eklemelerde bulunmuş. Film senaryosu olacak bir süreç. "Ben kendi onurumun mezarıyım şimdi." (s. 130) Oyunun konusu

Miguel de Cervantes'in

Don Kişot'unun üçüncü ve dördüncü bölümlerindeki öykülerden alınmış. Trajikomik denilebilecek bir eser. Aşk, ihanet, kılık değiştirme, pişmanlık... Bana kalırsa gerek içerik gerek üslup olarak kuşkusuz bir Shakespeare eseri. Ama diğer eserlerine göre kurguyu daha yalın daha basit bulduğumu söyleyebilirim. Çapkın bir karakter Henriquez'in yaptığı yanlışlar ve iki aşığın arasına girmesi üzerine kuruluyor eser. Okurken dönemin toplum yapısını görüyoruz. Kadın erkek ilişkileri, kadına bakışı açısı, evlilik... Özellikle eserin dipnotları bize bu konular hakkında doğrudan bilgiler sunuyor: "Shakespeare döneminde, yüz kızarması ve bayılma kadınlara özgü bir şey sayılıyordu." (dipnot- s. 64) Yazarın ölümünün üzerinden 400 yıldan fazla zaman geçtiğini düşünürsek, eserin geçtiği dönem ile günümüz arasında oldukça fazla düşünce yapısı farkları olması gerekir. Ama maalesef kadına ve evliliğe bakış açımızda çok bir ilerleme kaydedilemediği açık. "Sahtekarlarla dolu bu dünya, hem de fazlasıyla." (s. 61) Nasıl Karagöz oyunları yanlış anlamalar üzerine kuruluysa hayat ve edebi türler

Tiyatro