Spoiler içerir ! Geçmişte, çocukluğumda okuduğum güzel kitaplardan biri olarak hatırladığım ve tekrar okumak istediğim bir kitaptı. Küçük yaşlarda okuyup güzel olarak anımsadığım kitapları acaba neden böyle anımsıyorum, gerçekten bu kadar akılda kalıcı olacak şekilde etkileyici mi diye tekrar okuma isteği beliriyor bende. Bu yüzden de bir kitabın birden çok kez okunabileceğini destekleyenlerdenim :) Sanırım bu ikinci okumam, çocukluğumda üzerimde yarattığı o etkiyi yaratmadı. O zamanlar bir kadın ve bir adamın romantik mektuplaşmaları olarak düşündüğüm kitabın şimdiki değerlendirmemle hiç de bu kadarla kalmamış olduğunu anlamış olmamdır belki de sebep. Roman, genç bir kadın Varvara Alekseyevna ve yaşlı bir adam olan (en azından kendisi yaşlı bir adam olduğunu ifade ediyor) Makar Alekseyeviç'in mektuplaşmalarından oluşuyor. Bu iki kahramanımızın evleri çok yakın hatta karşılıklı olduğu için birbirlerine çok sık mektup gönderebilmekteler. Öyle ki her ikisi de her gün başlarından geçen olayları birbirlerine anlatmaktalar. Ancak bazı mektuplarda önceki mektuplarda yer almayan, alakasız olaylardan bahsettiklerinde okur haklı olarak, bu olay önceki mektuplarda geçiyor muydu geçmiyor muydu ikilemine düşmekte. Muhtemelen bu bahsi geçen olaylar kahramanlarımızın birbirlerinin evine gidip geldikleri zamanlarda yaşanmış olaylar ya da konuşulmuş konulardır. Bu olay ve konular ise daha sonra mektuplara yansımıştır. Kafka'nın Milena'ya Mektuplar'ından beklediğim bir tat var İnsancıklar'da. Milena'ya Mektuplar'da bir önceki paragrafta bahsettiğim kopukluk çok fazla olduğu için kitabı anlayabilmek çok zor olmuştu benim için. Ancak o kitapta da bu durum Kafka'nın bilinçli bir tercihi değildi tabi ki. Zira Kafka'nın vefatından sonra bu mektupları yakın arkadaşı kitap haline

İnsancıklarFyodor Dostoyevski · Can Yayınları · 202376,8bin okunma

Merve Gül

@Mervee_Gul·

Bol miktarda nefret içerir :)

Puan vermedi·198 syf.·

Kitabı okudu

2024 4. kitabı

21 günde okudu

Okunma: 14 Ağustos 2024 18:39

Spoiler içerir! Çok uzun zamandır okunacaklar listemde yer alan Çavdar Tarlasında Çocuklar beklentimin çok altında kalan bir kitap oldu. Kitapta günlük konuşma diline çok yakın bir anlatım sunulmakta. Sanırım beklediğimi bulamadığım noktalardan bir tanesi bu idi. Bence kitaplar yazı dilinin o doyum veren cümlelerini ihtiva etmeli. Basit birkaç kelimenin yan yana getirilerek oluşturulduğu günlük dil bırakalım konuşmalarımızda kalsın. Kitapta, Holden adındaki kahramanımız başından geçen bazı olayları aktarmakta bize. Bunlar hepimizin başından geçmiş olan günlük olaylar gibi sıradan olaylar. Kitabın sonuna kadar hep asıl olayın, kitabın yazılmasına sebep olan konunun karşıma çıkacağı ümidiyle bekleyip durdum. Ancak beklediğim gibi olmadı ve kitap bu sıradan olaylar silsilesiyle devam edip son buldu. Holden çok karamsar ve bütün insanlardan nefret eden bir çocuk. Bunu da anlatımında sık sık dile getiriyor ve bize asla unutturmuyor sağ olsun:) Holden'ın kardeşi Phoebe'nin de dediği gibi; Holden'ın sevdiği tek bir şey yok. Tıpkı daima asık suratlı biriyle karşı karşıyaymışsınız hissi vermesi de bence kitabın okuru çekmeyen bir yanı. Buraya kadar yazdığım kısım biraz bana oturduğum yerden sadece acımasızca eleştiri yapıyormuşum gibi hissettirdi. Peki sevdiğim kısım hiç mi yok? Tabi ki var. Holden'ın küçük yaşta ölmüş kardeşi Allie'den bahsettiği kısımlar kitapta derin anlamlar barındıran nadir yerlerden biriydi. Yine aynı şekilde Phoebe'den bahsederken de Holden adeta dünyanın en sevgi dolu çocuğuna dönüşüyordu. Sanki kimseye vermek istemediği sevgisini sadece bu iki kıza paylaştırmıştı. Kitabı çok sıradan, konuşma dilinde yazılmış bulduğumu ifade ettim ancak belki de bu, yazarın bilinçli bir tercihiydi. Belki de onun için sıradanlıktan ayrılmak günlük olayları anlatmak

Çavdar Tarlasında ÇocuklarJ. D. Salinger · Yapı Kredi Yayınları · 202171,2bin okunma

Geri İleri