Merve Enişer
@Merveeniser
Matematik öğretmeni
Okur
Mitoloji seven birisi.
Matematik Öğretmeni
Lisans
Karabük
17 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Tek Yalnız Ben Değilim Sahi yalnızlık korkutucu mu? Bence asıl insanlar korkutucu. Tabi ki yaratılış olarak insanlara mecburuz. Ama birey olabilmeyi başarabilmemiz için de yalnızlığı deneyimlemeliyiz. Belki yaşım ilerledikçe değişir düşüncelerim. Yaşlılar şüphesiz daha çok korkar yalnızlıktan. Ama eminim bu konuda yalnız değiller. İşte bu konuyla bizi yüz yüze getiren o muhteşem kitaptan bahsetmeye geldim.
Jean-Louis Fournier'den "Tek Yalnız Ben Değilim"
Kitapta işaretlediğim ilk alıntı ne kadar da ironik geliyor şu an gözüme: "Bizi dinleyecek kimse olmadığı için yazı yazıyoruz. Edebiyat olmasaydı, yalnız kaldığında bir insanın neler düşündüğünü hiçbir zaman öğrenemeyecektik.(Georges Perros)" Tabi hemen şu geliyor aklıma: "Dinlese de anlamayan insana boşuna dil dökmemek gerek." Bunu hep hatırlatmalıyız kendimize. Bu kötülüğü hiçbir zaman yapmamalıyız artık kendimize.
Bakalım ne gibi alıntılar bırakmış bu kitap hayatıma:
-"Sizi seven birinin ölümü, artık hayayınızda daha az sevgi olacağı anlamına gelir."
-"Başkaları olmadan yaşamak zor, başkalarıyla birlikte yaşamak da zor. Yaşamak hep zor."
-"Yalnızlık insanın başına gelecek en kötü şey mi yoksa en iyi şey mi?"
-"Yalnızlık özgürlük için ödenen bedeldir."
-"Bahçemde yaz sıcağında kızıllaşmış gül ağacının üstünde pembe bir nokta.
Son gül, olağanüstü güzel, hemen fark ediliyor, hüzünlü ve güzel, tıpkı yalnız bir kadın gibi.
Kısa bir süre sonra onu kesecekler, yalnız günleri bir tomurcuk vazosunda son bulacak."
Eşini kaybeden yaşlı bir adamın hüzünlü yalnızlığını çarpıcı bir gerçeklikle okuyoruz kitapta. Bundan şu şekilde bahsediyor yazar:"Sylvie bu dünyadan ayrıldığında bana da onunla gitmeyi teklif etselerdi aynı trene binmeyi kabul eder miydim acaba?"
Yazarın kendisine sorduğu bu soruyu belki birçoğumuz kendimize sormaya bile
Reklam
Seninle BaşlamadıKişisel Gelişim Psikoloji
Benim için zor bi okuma oldu. Önce yarım bıraktım sonra bitirmek istedim. Yarım bırakma sebebim akıcı olmaması değil. Zaten kişisel gelişim kitaplarını okumayı da çok tercih etmeyen ben çok yoğun zamanlarımda başlayarak hata yaptım sanırım. Kitap gerçekten dünyaya farklı bir yerden bakmamızı sağlıyor. Kendim için de çok güzel notlar aldım bu kitap sayesinde. Ama sevemediğim bir kısmı da vardı. Kitabın benimle konuşması belki de hoşuma gitmedi. Belki de sadece kişisel gelişim okumaya alışık değilimdir 
Seninle Başlamadı 
Mark Wolynn .
Seninle Başlamadı Mark Wolynn .Okuduğum ilk mitolojik roman değildi. Mitolojik romanları ilgi çekici ve eğlenceli bulup okuma listeme hep eklemek istiyorum. Bu roman da o kadar çok beğenilmiş ki okumazsam olmazdı. Veee ben de sevdim. Kesinlikle herkese tavsiye edeceğim bir kitap olacak.
Kirke'nin haksızlığa uğradığını düşünüyorum. Ama hangimiz uğramıyoruz ki? O işlediği suçların değil uğradığı ihanetlerin bedelini ödedi bana kalırsa. Yine de hep kendisi oldu. Herkes gibi olmak, taşıdığı kana yakışır şekilde yaşamak ona yakışmazdı zaten.
Kirke ile yüzyılları yaşadım kitapta. Aldığı kararlar başkaları için başkaldırı niteliğinde olsa da o kendisi için verdi bu kararları. Pişman da oldu. Ama iyi ki yapmış. Yapmasaydı bu sona ulaşamazdı.
Kitabın sonunu çok beğendim. Beklemediğim ama olsaydı iyi olurdu dediğim bi sondu. Tahmin edilebilir değildi yani bence. Hatta okurken kesinlikle seri olmalıymış diye düşünüyordum. Ama bu son, kitaba yakışmış.
