Sabaha kadar ağlaşıp içtik ve sarhoşluğumla yüreğimde köpüren şeyleri söyledim sana, bütün o güzel sözcükler, zekice gülümsemeler, ama sen başkası için ağlıyordun ve o sözcüklerin tekini bile duymadın, ama ben duydum onları…
İnsanın kendine acıması çok garip duygu. Başkasına daha merhametli, daha anlayışlı olabiliyorken, iş kendin olunca çok sert davranıyorsun. Kendine acıdığın için bile kızıyorsun.