ve sanırım büyümenin yaşamına getirdiği en tarif edilemez duygu: bir zamanlar kendinden çok sevdiğin, sayısız munteşem anı yaşadıgın insanların artık bir yabancıya dönüşmesi. fotoğraflara baktığınızda artık bir yabancıdan farklı olmadığını fark etmenin getirdiği karmaşa? geçmişteki sen,
şimdiki seni görse çok kızardı, onlara yabancı demeni istemezdi. ama sen de geçmişte ki kendine, her rüyaya bu kadar çabuk kapılıp gitmemesini söylerdin.
günün sonunda, herkes olması gerektiği yerde, kimi donuk birkaç hatıradan ibaret kimi geçmişin gri havası altında bir çiçek gibi solup hatıradan silindi.