Reklam
Yaşamın bir parçası, hem gerçeği hem de kendini kandırmakDuygu ve Düşünce
Yaşamak biraz da bildiklerini anlamazdan gel me sanatı. Gerçekleşmeyeceğini peşin peşin kabul ederek plan yapamaz, istikbalin kıyısına yamayacak üç beş basit hayal kuramazsa da yaşayamaz insan. Gizli saklı da olsa, içinde bir yerler de sefil umutlar taşımak, kendi kendine yalanlar söyleyip, işittiklerine kanmak zorunda.
Olan olduğu ile kalmıyor, zamanına bile sığmıyor.Duygu ve Düşünce
Olayları zihnimde sıraya sokabilmek için arada bir, "Ne zaman?" diye sorduğumu hatırlıyorum. Birkaç kere duymazdan gelmiş, son soruşumda da feri kaçmış gözlerle yüzüme bakıp, "Bir zaman" diye cevap vermişti.
Zaman diye bir şey olmadığını, kalbin saatinin yalnızca olmuşla olmamışa ayarlandığını böylece anlamıştım.
Evet, olmuşsa bir defa, sahiden olmuşsa, zamanı ne fark ederdi? Kalpte bir yıl bir saniye, bir saniye bir ömür demek değil miydi?
Tanıdık iç sıkıntısı ve kendine acımasız farkındalık hâli
O küçük evde işittiklerimi hatırladıkça ürperiyordum. Dert saydıklarım tekmil anlamını yitiriyordu. Kalpteki ağrının terazisi yoktu, kimsenin sızısı kimseninkiyle kıyaslanamazdı, biliyordum. Yeri geldi mi ayrılık ölümden beter olurdu, yeri geldi mi kalp kırığı kurşun deliğinden ağır kanamalı. Hiçbiri küçümsenemezdi, bunu da anlıyordum. Ama yine de kendimi kainatın en ahmak, en bencil, en şımarık yaratığı gibi hissetmekten alamıyordum. Ben çünkü, devamda değil, derdimde yanılmıştım.
Başkalarının dertlerine derman olamayışın yükü
Bulutlara baktım. Sanki her şey orada yazılıymış gibi yavaş yavaş kavradım. Benimki de onlarınkine benzeyen bir ağırlıktı; kalp değil, dünya ağrısı. Sadece kendi dertlerimin değil, başkalarınınkine derman olamayışın da yüküydü sırtımda taşıdığım. Senelerce kalbimi rendeleyen suçluluk hissi, bu yükün piçiydi. Kabuğun altındakilerden çok üstündekilerle, yaptıklarımdan ziyade yapmadıklarımla ilgiliydi. Başkalarının yanından bir gölge gibi sessizce geçişimle, dünyaya değmeden parmak uçlarımda yürüyüşümle. Kendime bir pusula, bir baston bulamamaktan yakınırken, kimseciklere baston, pusula olmayı beceremeyişimle.
Reklam