İnsanın Anlam Arayışı
Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmak demektir.
Yaşamın anlamı varsa, ıstırap ve ölümün de bir anlamı vardır.
"İmkansız mi? Albayım, albayım bu oyun çok ciddi; bakın ben bile ağlıyorum albayım. İmkansızlık duvarının önünde ağlıyorum. Bu duvar beni çıldırtıyor albayım.Başımı bu duvara vurup parçalamak istiyorum."
Ümit Yaşar Oğuzcan'ın
"Şiirler yazıyorum Ayten üstüne.
Saatim her zaman Aytene beş var Ya da
Ayteni beş geçiyor.
Ne yana baksam gördüğüm o,
Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor.
Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz,
Günlerden Aytenertesidir."
dediği yerdeyim.
Günlerim saatlerim onunla. Bir gün görmeyince sesini duymayınca yer gök siyah beyaz bir hale dönüyor. Onun sesini duymak, kalbimi bayram sabahını bekleyen bir çocuğun heyecanı ile dolduruyor. Tüm renkler onu anlatır gözlerime. Tüm çocuklar ikimizin çocuklarıdır bizim ihtimalimizi anlatır. Tüm sözcükler onundur.
Dört yıl bekledim sevgim biraz geçsin diye ama geçmedi dört yılda beni kelimelere esir etti. Ben şair oldum şiirler yazdım ona ama o hala gelmedi.
Yüreğim hâlâ onun kapısında bekler. Üstüne karlar yağdı, yârim her gelene elini uzattı bir benim uzattığım eli tutmadı.
Böyle onun kalbinin kapısını çalan herkese kapıyı açtığında sanki sonsuz bir öfke duyuyorsun tüm dualar bedduaya dönüyor. Tüm kötülükler onu işaret ediyor. Ama sonra yetim bir çocuk gibi kenarda boynu bükük ağlıyorsun.
!!!
Varsa bir çare bu derdin, dermanını verin bitsin.
Onu sevmek yüreğime yük.
Onu sevmek uçurumun kenarında yürümek gibi.